Showing posts with label Albania in UNESCO. Show all posts
Showing posts with label Albania in UNESCO. Show all posts

Tuesday, July 11, 2017

Lake Ohrid region World Heritage nomination file in progress

The State Party of Albania is progressing with the nomination file to for the extension of the World Heritage property the Natural and Cultural Heritage of the Ohrid region to the Albanian side of Lake Ohrid, which comprises one third of the lake.
Lake Ohrid, Photo: Ardian Fezollari
Albania’s Ministries of Environment and Culture confirmed that the EU-funded project Towards strengthened governance of the shared trans-boundary natural and cultural heritage of the Lake Ohrid region is now entering the final phase with the preparation of the nomination file. “We have worked very hard, and think that now the voluminous file is almost ready.” says the head of the Albanian expert team working on the file, Dr Spase Shumka, a hydrobiologist and professor at the Agriculture University, Tirana. It is hoped that the nomination file will be ready for submission to UNESCO by the Albanian authorities early next year.

The nomination extension file (also known as a major boundary modification) currently has over 100 pages and includes sections on the identification and description of the site, and most importantly, the justification for its inclusion on the World Heritage List. There are many interesting facts about the Lake Ohrid region that were not well-known before, even by locals. For example, the Lake Ohrid region has 18 natural monuments proclaimed as IUCN Category III protected areas by government decision no. 676, dated 20 December 2002. Among these monuments there are ten geological monuments, three hydrological monuments and five biological monuments.


When asked what the most difficult part was in preparing the nomination file, Dr Shumka noted that it took much effort to undertake a comparative analysis of Lake Ohrid with other ancient lakes in Europe and elsewhere in the world that are also listed on the World Heritage list, analysing the significant attributes of Lake Ohrid, why it is unique, and why it should be inscribed on the UNESCO World Heritage List. The difficulties, says Dr Shumka, lie in the fact that in Albania there are very few written studies or historical facts verifying ancient settlements in the area, because during the time of communism no extensive scientific study of the area was undertaken.

Spase Shumka 
The nomination document also examines the rapid changes and developments after 1990 and the increasing human population in the lake catchment areas (almost tripling), the eutrophication of the water, and the continuing use of water for agriculture as factors that are currently adversely affecting the ecosystems. It was only in November 1999 that the Albanian side of Lake Ohrid was proclaimed as a Protected Area, which covers both water and terrestrial ecosystems (Pogradec Terrestrial–Aquatic Territory Protected Landscape Area, with a surface area of 27,323 ha)..

Dr Shumka states that, unsurprisingly, the natural attributes of the Albanian side of Lake Ohrid are the same as on the Macedonian side. The nomination file also highlights that the Lake Ohrid and Prespa region represents a unique ecological and bio-geographical phenomenon in Europe. Along with a large number of endemic, rare and relict species of high significance, their different ecological characteristics, distribution and origin have contributed to the region‘s uniqueness.

Arta Dollani
Meanwhile, Arta Dollani, Director of Institute of Cultural Monuments of the Republic of Albania, advises on the cultural heritage of Lake Ohrid, highlighting that this is equally as important as the natural part: “The lakeside, the cultural attributes and landscape of Lin Peninsula and Lin village, as well as the scenic area of Lin and Drilon, the north part of Lin, and the pile dwellings (former stilt houses/palafittes) are all to be included in the nomination file. This region has cultural attributes and outstanding values similar to those of the Macedonian parts, which already have gained the World Heritage status. The proposed region has a special morphology and position. 
Surrounding fields, views from Galicica and Mali i Thate, archaeological ruins of the Palaeo-Christian church and palafitte along the lakeside in Lin village and its mosaic with its visual integrity and well-preserved traditional architecture, all encompass outstanding values of heritage. The buffer zone includes a region settled since pre-historic times, with traces from the Via Egnatia. The Lin Peninsula and its architecture, Palaeo-Christian church is one of the best examples of its kind in Albania, as well as traces of palafitte as a cultural landscape, and aspects of cultural heritage and traditional crafts. Having guidelines and the recommendations of experts from ICOMOS, IUCN & ICCROM to ensure the protection and integrity of the unique values of cultural heritage in the possible area for World Heritage nomination, the working group from the Ministry of Culture, Institute of Monuments and Regional Directorate of Korca have substantially contributed in the preparation of the Draft Annex – the World Heritage Supplement to the Management Plan of the Protected Landscape of Pogradec Region (2017–2027), a document that accompanies the nomination file. The technical group of the Ministry of Culture and Institute of Monuments undertook an evaluation of the cultural heritage material and spiritual aspects of the Albanian part of Lake Ohrid”- she says.
After the last revision, the nomination file will be sent to the Ministry of Foreign Affairs. It is this ministry that will hand the file to the UNESCO World Heritage Centre for the usual evaluation process by the IUCN and ICOMOS and eventually for discussion by the World Heritage Committee. Dr Shumka says that, hopefully in 2020, the Albanian part of Lake Ohrid will be inscribed as a World Heritage property.

Shqip

Dosja për nominimin e Liqenit të Ohrit si pasuri botërore në progres

Shqipëria po përparon në përgatitjen e dosjes për zgjerimin e pasurisë së trashëgimisë botërore natyrore dhe kulturore të rajonit të Liqenit të Ohrit, me pjesën shqiptare të Liqenit, e cila përbën një të tretën. Ministritë shqiptare të Mjesidit dhe Kulturës konfirmuan se projekti i financuar nga BE: “Drejt një qeverisjeje të përbashkët të trashëgimisë natyrore dhe kulturore ndërkufitare të rajonit të Liqenit të Ohrit”, po hyn tashmë në fazën finale me përgatitjen e dosjes së nominimit. “Ne kemi punuar shumë, dhe mendoj se tashmë dosja voluminoze është gati, thotë kreu i grupit të ekspertëve që po punojnë më diosjen z Spase Shumka, një hidrobiolog dhe professor në Universitetin Bujqësor Tiranë. Shpresohet që dosja të jetë gati për t’u dorëzuar në UNESCO nga autoritetet shqiptare në fillim të vitit që vjen.
Dosja për zgjerimin e këtij nominimi, (gjithashtu njihet si një modifikim i madh i kufirit të kësaj pasurie) tashmë ka 100 faqe dhe përfshin seksione që kanë të bëjnë me identifikimin dhe përshkrimin e kësaj pasurie, por më e rëndësishmja është justifikimi i përfshirjes së kësaj pjese të Liqenit në Listën e Trashëgimisë Botërore. Ka shumë fakte interesante për rajonin e Liqenit të Ohrit, që nuk kanë qenë të njohura më parë, edhe nga banorët lokalë. Për shembull, Rajoni i Liqenit të Ohrit, ka 18 monumente natyrore të shpallura si zona të mbrojtura, kategoria III sipas IUCN, në bazë të një vendimi qeverie nr 676 datë 20 dhjetor 2002. Mes këtyre monumenteve, janë dhjetë monumente gjeologjike, tre hidrologjike dhe pesë monumente biologjike.
Kur u pyet, se cila ishte pjesa më e vështirë në përgatitjen e kësaj dosjes, Dr Shumka theksoi se është dashur shumë përpjekje në analizën krahasuese të Liqenit të Ohrit me liqene të tjerë antikë në Europë dhe kudo në botë, që janë të listuar në Trashëgiminë botërore; është dashur të analizohen cilësitë e rëndësishme të Liqenit, përse ai është unik, dhe përse duhet të hyjë në listën e UNESCO. Vështirësia thotë Dr Shumka qendron gjithashtu në faktin se në Shqipëri ka pak studime të shkruara apo fakte historike që verifikojnë vendbanimet antike në zonë, sepse gjatë kohës së komunizmit, nuk ka patur studime shteruese shkencore për këtë zonë.
Dokumenti i nominimit gjithashtu ekzaminon ndryshimet dhe zhvillimet e shpejta pas viteve 1990 dhe rritjen e popullsisë në zonën rreth liqenit, ndotjen e ujit, dhe përdorimi i ujit për bujqësi si faktorë që aktualisht kanë prekur ekosistemet. Ishte nëntori i vitit 1999 kur pjesa shqiptare e Liqenit të Ohrit, u shpall zonë e mbrojtur, që përfshin ekosistemet e ujit dhe të tokës, gjithsej një sipërfaqe 27 323 ha.
Doktor Shumka deklaron se fatmirësisht atributet natyrore të pjesës shqiptare të Liqenit të Ohrit, janë njësoj si në pjesën maqedonase. Dosja e nominimit gjithashtu thekson se rajonet e Liqenit të Ohrit dhe Prespës përfaqësojnë një fenomen unik ekonologjik dhe biogjeografik në Europë. Bashkë më një numër të madh speciesh endemike, të rralla dhe relikte me rëndësi të lartë, karakteristikat e tyre ekologjike, shpërndarja dhe origjina kanë kontribuar në unicitetin e rajonit.
Ndërkohë Arta Dollani, Drejtore e Institutit të Monumenteve kulturore të Republikës së Shqipërisë flet mbi trashëgiminë kulturore të Liqenit të Ohrit duke theksuar se është po aq e rëndësishme sa trashëgimia natyrore. Në kufirin e zonës së propozuar për statusin pasuri botërore përfshihet: “Vija e Bregut të Liqenit, veçoritë kulturore të peisazhit të gadishullit të Linit dhe fshati Lin, zonat kritike për integritetin skenik të Liqenit (driloni, pjesa e bregut në veri të Linit), zonat ku janë identifikuar vendbanimet palafite”. Ky rajon i propozuar përfshin karakteristika dhe atribute të rëndësishme kulturore që pasqyrojnë ato të pjesës maqedonase që ka statusin pasuri botërore, thotë Dollani. Ajo shton se rajoni i propozuar ka një pozicion dhe morfologji të veçantë. Fushat përreth, fushëpamjet e hapura drejt malit Galicica, malit Mali i Thate, Rrafshit të Strugës dhe Ohrit, rrënojat arkeologjike të bazilikës paleokristiane dhe të vendbanimeve palafite përgjatë bregut të liqenit dhe fshati i Linit me me integritetin vizual të ruajtur ende dhe arkitekturën tradicionale, janë burime të trashëgimisë dhe vlera të qënësishme.
Kufiri i (propozuar) i këtij rajoni përfshin tipare që përcjellin vlerën e jashtëzakonshme universale të pronës në territorin maqedonas që ka status pasuri botërore.
Brenda këtij kufiri përfshihet një rajon i banuar që në periudhat prehistorike, udhëkalim i Via Egnatia, gadishullin e Linit me shëmbujt e arkitekturës së trashëguar, rënojat e kishës paleo kristiane dhe mozaikët e saj, një nga shembujt më përfaqësues të artit të punimit të mozaikut të periudhës paleokristine në Shqipëri, gjurmë te vendbanimeve palafite të identifikuara dhe peisazhi kulturor, aspekte dhe vlera të trashëgimisë shpirtërore dhe artizanatit lokal.
Në kuadër të projektit “Drejt një qeverisjeje të përbashkët të trashëgimisë natyrore dhe kulturore ndërkufitare të rajonit të Liqenit të Ohrit” është përgatitur dhe finalizuar “Dokumenti Strategjik i cili identifikon Mundësitë e Zhvillimit të Qendrueshëm në pjesën shqiptare të rajonit të Liqenit të Ohrit”. Ky dokument është përgatitur nga trupat këshillimore ICOMOS dhe IUCN në përgatitjen e të cilit kanë kontribuar institucionet shqiptare të përfshira në këtë projekt. Janë proces pergatitje: Drafti i dosjes së nominimit të rajonit shqiptar të Liqenit të Ohrit për statusin pasuri botërore e UNESCO-s si zgjerim i pasurisë së trashëgimisë botërore “Natural and Cultural Heritage of the Ohrid region”. “Manuali për mirëmbajtjen dhe rehabilitimin e trashëgimisë arkitektonike të pjesës shqiptare të Liqenit të Ohrit”.
Pas rishikimit të fundit, dosja e nominimit do të dërgohet në Ministrinë e Jashtme. I takon kësaj Ministrie që të dorëzojë dosjen në Qendrën e Trashëgimisë botërore të Unescos për procesin e vlerësimit të zakonshëm nga IUCN dhe ICOMOS, ku gjithashtu do bëhet dhe diskutimi i komitetit të Trashëgimisë Botërore. Doktor Shumka thotë se shpreson që në 2020 pjesa shqiptare e Liqenit të Ohrit të hyjë në UNESCO si pasuri e trashëgimisë botërore.

Monday, June 5, 2017

World Environment Day- UNESCO message for 2017

5th June is the World Environment Day, a day when UN and other organisations are encouraging worldwide awareness and action for the protection of our environment.

On occasion of this Day, Ms Irina Bokova, the director General of UNESCO have a message to deliver on how to protect nature and Unesco natural world heritage. The topic for this year is "Connecting People with Nature"

Here is her full message on This Day:

It may seem hard to believe now, but, fifty years ago, it was thought the best way to protect nature was to make it off-limits to the human population…

Today, we know better.

We now know that the closer the relationship between people and their natural environment the more likely people are to appreciate the importance of nature and its biodiversity, heritage and water, for their personal well-being and the planet’s future.

This spirit guides all UNESCO’s action, embodied in a unique global network of UNESCO-designated sites, designed to bring people closer to nature, drawing a new map of the world -- a map of unity and peace, beyond borders, between women and men and the environment around them.

UNESCO Biosphere Reserves, UNESCO Global Geoparks and World Heritage sites – often overlying key strategic surface or groundwater resources -- bring together more than 2,000 exceptional sites around the world. All of them employ local people and have their doors wide open to the public, because we know now this is the surest path to more inclusive and sustainable development, respectful of the boundaries of the planet.
Geoparks are open-air history books that take us back millions of years in time. Biosphere reserves are places where local communities tackle development challenges by crafting new social and economic pathways to sustainability. Geoparks and Biosphere Reserves combine conservation with education and innovative approaches to sustainable local development, such as ecotourism and organic agriculture.

All this is led forward locally, but these sites fit into a unique global network that allow ideas, experience and best practices to be shared far afield. Respect for nature comes with understanding, which is why UNESCO launched an educational kit on biodiversity for schoolchildren.

Water connects people to nature, and many UNESCO Cultural World Heritage sites are examples of how humanity has managed water to obtain it, store it, harness its power and conserve it. Look no further than the aqueducts, water gardens, and mills that mark our landscapes.

Today, I invite everyone to take time out from busy lives and to visit one of UNESCO’s sites. For a moment of contemplation, immerse yourself in a Persian Garden in Iran, where water plays an astonishing symbolic and ornamental role. In Tumbler Ridge Global Geopark in Canada, go for a swim in crystal-clear alpine lakes and sleep under the stars. Or go trekking in Jordan’s Mujib Biosphere Reserve, which lies 420 m below sea level in places, thanks to its proximity to the Dead Sea.

On this World Environment Day, I call all countries to make the most of UNESCO designated sites -- most of all, I call on women and men everywhere to connect with the nature around them that gives beauty, meaning and harmony to the lives we lead.

Monday, April 3, 2017

Archaeological Underwater World of Lake Ohrid Region, Albanian Side



The Lake Ohrid region has a very rich underwater archaeology, which has not been fully explored. The negative aspect of this lack of exploring is that people living beside the lake and the Albanians in general are not aware of the amazing heritage the region possesses. On the bright sight, this has contributed for the underwater world to remaining untouched, not ruined or robbed.

Scientifically and archaeologically Lake Ohrid is part of a geographic region that includes Lake Maliq (today the fields of Maliq) and the Large and Small Prespa lakes. This region has great underwater potential that is being explored by the Institute of Archaeology, particularly in the last decade.
 Adrian Anastasi is the head of the Underwater Archaeology Sector in Albania’s Institute of Archaeology and has directed all the underwater scientific projects in the region, during the last years. He created his team of young passionate specialists, trained and certified internationally. Together they are exploring, digging and studying the precious archaeological objects in the lakes and seas of Albania, in the framework of the project The archaeological map of Albanian shores, approved by the Institute and the National Council of Archaeology in the Ministry of Culture.
Starting from the period 2005–2007, Mr Anastasi and his team started the first exploration of the waters of Lake Ohrid on the Albanian side. The first topographical and geo-archaeological explorations began in the area from Pogradec to Hudenisht, and from Buqeze to Lin close to the border with Macedonia. What they found was amazing. Anastasi stated that there are “Five potentially rich underwater areas—recorded as Lin1, 2 and 3, and Hudenisht 1 and 2”. The team studied the findings and classified them as a prehistoric cultural heritage of great importance, not only for Albania but for the Balkans and beyond.
 
Sites Lin 1 and 3 date to the Neolithic era and Hudenisht 1 and 2 to the Bronze and early Iron ages, while Lin 2 is classified as heritage from the modern period, though nevertheless of special importance because a wooden mooring stands still in good condition, the remains of a small port, set in a stone basement. This may have served as a place to anchor small ships and characteristic wooden boats, dating back some three centuries.
Another important goal of the scientific work was the identification and mapping of the coordinates of this rich heritage area in order to protect it from the plans of local urban development and prevent damage and theft of archaeological objects. All the findings from the Lake Ohrid underwater area are reported to the Institute of Monuments in Tirana, the National Council of Archaeology, Regional Directorate of Korca under the Ministry of Culture and the Directorate of Border Police, Pogradec. Anastasi says that every exploration has been done with special attention paid to the UNESCO standards of the Paris Convention, November 2001. 
For the moment the team has drafted a map of the sites and compiled a range of documents, including graphics, videos and photographs. They have also extracted some small objects from the sites for further study, placing them for the moment in the Archaeological Museum at Durres. The findings were presented at the conference Days of Albanology, held at the National History Museum, Tirana, in December 2015 and published in the yearly bulletin 2015–2016 of the Institute of Archaeology. There are some findings also from explorations undertaken in the Prespa lakes, which are integrated with those from Lake Ohrid in order to gain a broader view of the relationships that existed among the old settlements, including also with other areas such as Maliq, Dunavec and Sovjan, Korca.
The main obstacle to further exploration and studies is financial support from the respective ministries, local governments and interested organisations, which can help greatly for this heritage to be explored and become known to the public of the region and the wider world.
Anastasi concluded that there is great potential to turn the region into a cultural tourism area, especially the protected site of Lin 3, where some additional ideas include: underwater digging and exploration, and opening of a National Museum. Also a diving centre could be opened, dedicated to people who love to explore underwater cultural heritage.

**
Bota nënujore e rajonit të liqenit të Ohrit, pjesa shqiptare

Liqeni i Ohrit është shumë i pasur me arkeologjinë nënujore, e cila nuk është eksploruar plotësisht. Aspekti negativ i kësaj mungese eksplorimi është se njerëzit që jetojnë pranë liqenit dhe shqiptarët në përgjithësi nuk janë në dijeni të trashëgimisë së jashtëzakonshme që rajoni ka. Ana e mirë e kësaj mosnjohje është se bota nënujore fatmirësisht ka mbetur e paprekur, nuk është shkatërruar dhe vjedhur.
Liqeni i Ohrit në këndvështrimin shkencor dhe në një klasifikim arkeologjik është pjesë e rajonit gjeografik ku përfshihet, ish Liqeni i Maliqit, (sot fusha e Maliqit) dhe Liqenet e Prespës së Madhe dhe asaj të Vogël. Ai ka një potencial të madh arkeologjik nënujor, i cili po zbulohet dhe studiohet nga Instituti i Arkeologjisë, sidomos në dhjetëvjeçarin e fundit. Ardian Anastasi është drejtuesi i arkeologjisë nënujore në Institutin e vetëm të Arkeologjisë në Shqipëri dhe gjatë gjithë këtyre viteve, me pasion ka drejtuar të gjitha projektet kërkimore shkencore të zhvilluara në këtë liqen.
Ai ka krijuar dhe drejton që prej një dekade, ekipin e tij të kërkimeve arkeologjike nënujore, të trajnuar dhe të çertifikuar ndërkombëtarisht, të cilët zbulojnë, gërmojnë dhe studiojnë pasuritë e vyera arkeologjike nënujore në liqenet dhe detet që lagin brigjet shqiptare në kuadër të projektit kombëtar “Harta Arkeologjike Nënujore e Bregdetit Shqiptar”, të miratuar nga Instituti i Arkeologjisë dhe Këshilli Kombëtar i Arkeologjisë në Ministrinë e Kulturës.
Në vitet 2005-2007 Anastasi dhe ekipi i tij nisi eksplorimet e tija të para nënujore në Liqenin e Ohrit, pjesën shqiptare. Nga studimet paraprake topografike dhe gjeoarkeologjike u vendos që kërkimet të zhvilloheshin dhe të privilegjonin zonat në sekuencën Pogradec – Hudënisht – Buqezë – Lin – kufiri me FYROM. Ajo çka ai zbuloi në këtë rajon ishte e jashtëzakonshme. “U zbuluan pesë zona me potencial shumë të lartë arkeologjik, të cilat u klasifikuan me emërtimet Lin 1, 2 dhe 3 si dhe Hudënisht 1 dhe 2” - thote Anastasi.
Ekipi i drejtuar prej tij, i klasifikoi këto zbulime si trashëgimi kulturore prehistorike të një rëndësie të veçantë, jo vetëm për vendin tonë, por të një niveli Ballkanik dhe më gjërë.
Vendbanimet palafite prehistorike të Neolitit i përkasin sitet arkeologjike Lin 1 dhe 3, ato të Bronzit të mesëm dhe fillimit të periudhës së Hekurit i përkasin sitet arkeologjike Hudënisht 1 dhe 2, ndërsa siti Lin 2 klasifikohet i periudhës moderne, por që ka një rëndësi të veçantë, pasi është dëshmia e vetme deri më tani, e një skele me këmbë druri të përforcuara me një bazament të madh gurësh. Ajo ka shërbyer për qëndrimin e anijeve të vogla dhe barkave karakteristike të drurit dhe mundet ti ketë fillesat e saj ndoshta edhe tre shekuj më pare.
Një qëllim i rëndësishëm i punës shkencore ishte identifikimi i koordinatave të zonës së trashëgimisë me qëllim mbrojtjen paraprake, si nga planet zhvillimore urbanistike të pushtetit lokal, ashtu edhe nga dëmtimet apo grabitjet klandestine të këtyre sitve arkeologjike. Për të gjitha këto është vënë në dijeni Instituti i Monumenteve në Tiranë, Këshilli Kombëtar i Arkeologjisë, Drejtoria Rajonale e Korçës në varësi nga Ministrisë së Kulturës, si dhe Drejtoria e Policisë Kufitare e Pogradecit.
Anastasi shton se vëmendje të veçantë i është kushtuar aplikimit të standarteve UNESCO për këto site, të cilat janë përcaktuar në Konventën UNESCO të Parisit, Nëntor 2001 dhe që orjentojnë dhe privilegjojnë studimet dhe diagnostikimet të cilat nuk dëmtojnë apo shqetësojnë sitin arkeologjik nënujor. Ekipi ka realizuar planimetritë e këtyre siteve, ka kryer dokumentime të veçanta grafike dhe video-fotografike si dhe ka mare disa kampione enësh për studim, të cilat ndodhen në Muzeun Arkeologjik të Durrësit.
E gjithë kjo punë dhe rëndësia e saj, është prezantuar në konferencën kombëtare “Ditët e Albanologjisë dhjetor 2015” në Muzeun Hitorik Kombëtar në Tiranë si dhe në prezantimet e institutit të arkeologjisë në analizat e punës së fund vitit 2015-16. Këto zbulime janë integruar edhe me rezultatet e kërkimeve tona ne Liqenet e Prespës së Madhe dhe asaj të Vogël, për të krijuar një opinion më të zgjeruar shkencor mbi marrëdhëniet që kanë pasur me njëri-tjetrin keto vendbanime, përfshirë edhe ato të Maliqit, Dunavecit dhe Sovjanit të Korçës.
Për të çuar përpara këto studime, ide dhe bashkëpunime del e nevojshme edhe mbështetja financiare nga ana e ministrive përkatëse, pushtetit vendor pse jo dhe nga organizmat e interesuar që kjo trashëgimi të eksploroihet dhe të bëhet e njohur për publikun e rajonit dhe më gjerë.
Anastasi thotë se zona ka një potencial shumë të madh turistik për ta kthyer rajonin rreth liqenit të Ohrit, në pjesën shqiptare, veçanërisht zonën Lin 3 si një zonë ideale ku mund të zhvillohen eksporime nënujore dhe hapja e një Muzeu Kombëtar. Po kështu mund të hapet dhe një qendër zhytjeje, që t’i kushtohet njerëzve që duan të eksplorojnë trashëgiminë kulturore nënujore.

Monday, October 24, 2016

"My City" photo competition in Pogradec, Lake Ohrid region

"My City" is the tittle of the Latest Photo Competition organized in Pogradec, Lake Ohrid Region.
The activity was an initiative of "Dare to Act"and RIAS local organization, which was financed by the OlofPalme Center and Swedish funds.

This project aimed to promote the youth's talent in photography. It was also an activity to raise awareness of citizens, especially among young people for protecting the environment, as well as developing ideas about tourism perspective of the city.
This competition was focused not only in beautiful photos of the city and panorama, but also photos from daily life, where people live, the real face of urban and rural life of Pogradec area.Nevertheless, the Lake and the life around it dominated the competition. Young people believe that the lake is the spirit of this city, but also the most important source of living.

This competition has three winners:

The first place: Klaudio Spirollari
The second Place: redon Hamolli
Third Place: Ildi Balliu
The members of Jury's competitions were well known photographers and painters. Representatives from Municipality as well as from other organizations working in Pogradec participated in this ceremony. 

Enjoy some of the photos of this competition:















Monday, August 29, 2016

Project Milestone- The boundaries of potential World Heritage property

The Albanian National Council of Restoration approves the boundaries of the potential World Heritage property The National Council of Restoration under the Albanian Ministry of Culture through a decision on 25 May 2016 approved the proposal for delineation of the boundary of the potential extension of the transboundary World Heritage property and its buffer zone. Based on the results of the joint field mission: ICOMOS, IUCN, ICM, NAPA, RAPA, Municipality of Pogradec and Institute of Archaeology carried out in March 2016 as a contribution to the identification of the boundaries, the National Council of Restoration decided to approve the proposal of the boundary of the potential transboundary World Heritage property that includes: the waterline of the Lake Ohrid, cultural features of the landscape of the Lin Peninsula and Lin Village, areas critical to the scenic integrity of the Lake Ohrid (Drilon, coastal landscapes to the North of Lin), pile dwelling areas. This is a great milestone the in preparation of a nomination file to extend the World Heritage property "Natural and Cultural Heritage of the Ohrid region" to the Albanian side.

 **
ARRITJE E PROJEKTIT
Këshilli kombëtar shqiptar i restaurimit miraton kufijtë e zonës së mundshme për Pasuri Botërore të Uneskos

Këshilli kombëtar i Restaurimeve në varësi të Ministrisë së Kulturës, përmes një vendimi të datës 25 maj 2016 ka miratuar propozimin për përcaktimin e kufijve të zgjerimit të mundshëm të pasurisë ndërkufitare të Trashëgimisë Botërore të Liqenit të Ohrit dhe zonës së saj. Bazuar në rezultatet e misionit faktëmbledhës të kryer nga ICOMOS, IUCN, ICM, AKZM, RAPA, Bashkia e Pogradecit dhe Instituti i Arkeologjisë kryer në mars të vitit 2016, Këshilli Kombëtar i Restaurimeve vendosi të miratojë propozimin e kufirit që do të përfshijë: vijën e Bregut të Liqenit, veçoritë Kulturore të pejsazhit të Gadishullit të Linit dhe Fshati Lin, Zonat kritike për integritetin skenik të Liqenit (Driloni, peisazhi i bregut në veri të Linit) si dhe zonat ku janë identifikuar vendbanimet palafite. Ky është një hap i madh për përgatitjen e dosjes nominale për të zgjeruar pasurinë e Trashëgimisë Botërore të Rajonit të Liqenit të Ohrit me pjesën shqiptare.

Monday, August 22, 2016

Topuzovska: Saving Lake Ohrid is a goal that we share with Albania


By Lydia Topuzovska *
The Lake Ohrid region has a unique cultural and natural heritage of Outstanding Universal Value, enabling its inscription in 1979–1980 on the UNESCO World Heritage List for the Macedonian part of the region. Macedonians are making constant efforts to permanently protect and preserve the property. In this regard, several laws and regulations at the national level have been adopted, governing the ways, conditions and opportunities for protection of the region’s natural and cultural heritage. Having World Heritage status is a great privilege, but it places duties and responsibilities on the whole of society. It requires us to maintain a consistent application of international standards in the preservation and protection of values recognized and celebrated around the world.
Since the start of the project ‘Towards strengthened governance of the shared transboundary natural and cultural heritage of the Lake Ohrid region’, the Macedonian Ministry of Culture, the Cultural Heritage Protection Office and the Ministry of Environment and Physical Planning, through their representatives, have been actively involved in all project activities, giving maximum support to the successful realization and implementation of the project in the period that lies ahead. Saving Lake Ohrid, a treasure house for endemic species of flora and fauna and one of the best ecosystems in the world, is a goal that we share with our neighbor the Republic of Albania. We believe that with joint efforts we will achieve successful implementation of this process, resulting in an effective and efficient integrated management of the Lake Ohrid region.
Aware of the necessity of dealing with and minimizing the challenges that adversely affect the natural and cultural heritage of the region, above all, with issues of excessive and uncontrolled urbanization, sewage treatment, and over-exploitation and destruction of natural values and a lack of knowledge of the values of this region, we welcome the contribution of UNESCO and the Advisory Bodies to the World Heritage Committee ICCROM, ICOMOS and IUCN, which by means of their engagement in this process allow us to better identify and address these challenges.
Considering the exceptional importance of the Lake Ohrid region, our Government, through its national institutions, will continue to selflessly care for its well-being, a responsibility that belongs not only to the institutions, but also to each individual. This unique place, created by humans and nature, deserves to be protected as a whole and, undoubtedly, the moment has arrived. This process is only the beginning of what is to come: the joint management and the establishment of an integrated system for managing the natural and cultural heritage of the Lake Ohrid region for ourselves and for the generations to come.



* Lydia Topuzovska is General Secretary of National Commission to UNESCO of the FYR of Macedonia
This article is published at Project's Newsletter: Protecting Lake Ohrid, summer edition.

**
Albanian

Tupuzovska: Ruajtja e Liqenit te Ohrit eshte nje objektiv i perbashket me Shqiperine

Rajoni i Liqenit të Ohrit ka një trashëgimi unike kulturore dhe natyrore me vlerë të jashtëzakonshme universale duke bërë të mundur futjen e pjesës maqedonëse në listën e Trashëgimisë Botërore në UNESCO në vitet 1979-1980. Maqedonasit janë në përpjekje të vazhdueshme për të mbrojtur dhe ruajtur këtë trashëgimi. Në këtë drejtim, janë miratuar disa ligje dhe rregulla në nivel kombëtar, të cilat rregullojnë mënyrat, kushtet dhe mundësitë për mbrojtjen e trashëgimisë natyrore dhe kulturore të rajonit. Të kesh statusin ‘Trashëgimi Botërore’ është një privilegj i madh, por ky status vendos detyra dhe përgjegjësi për të gjithë shoqërinë. Ai kërkon që të zbatojmë në mënyrë të vazhdueshme standardet ndërkombëtare në ruajtjen dhe mbrojtjen e vlerave të njohura nëpër botë.
Që në fillim të projektit “Drejt një qeverisje të përbashkët të trashëgimisë natyrore dhe kulturore ndërkufitare të rajonit të Liqenit të Ohrit”, Ministria Maqedonase e Kulturës, Zyra e Mbrojtes së Trashëgimisë Natyrore dhe Kulturore si dhe Ministria e Mjedisit dhe Planifikimit Hapësinor, kanë qenë të përfshirë nëpërmjet përfaqësuesve të tyre në mënyrë aktive në të gjitha aktivitet e projektit, duke dhënë mbështetjen maksimale për realizimin dhe zbatimin e projektit që do zbatohet në të ardhmen. Ruajtja e Liqenit të Ohrit, një vend thesar për speciet endemike të florës dhe faunës dhe një nga ekosistemet më të të mira në botë, është një objektiv i përbashkët me fqinjin tonë, Republikën e Shqipërisë. Ne besojmë se me përpjekje të përbashkëta do të arrijmë një zbatim të suksesshëm të këtij procesi, duke rezultuar në një menaxhim efektiv dhe efikas të integruar të rajonit të Liqenit të Ohrit.
Të vetëdijshëm për domosdoshmërinë që kanë të bëjnë me të dhe duke minimizuar sfidat që ndikojnë negativisht në trashëgiminë kulturore dhe natyrore të rajonit, mbi të gjitha, me çështjet e urbanizimit të gjerë dhe të pakontrolluar, trajtimin e ujërave të zeza dhe mbishfrytëzimi dhe shkatërrimin e vlerave natyrore dhe mungese e njohjeve të vlerave të këtij rajoni, ne mirëpresim kontributin e UNESCO-s dhe organeve këshilluese të Komisionit të Trashëgimisë Botërore ICCROM, ICOMOS dhe IUCN , të cilat me anë të angazhimit të tyre në këtë proces të na mundësojnë si të identifikojmë më mirë dhe të adresojmë këto sfida.
Duke pasur parasysh rëndësinë e jashtëzakonshme të rajonit të Liqenit të Ohrit, Ish-Republika Jugosllave e Maqedonisë, përmesë institucioneve te saja kombëtare do të vazhdojë me altruizëm të kujdeset për mirëqenien e tij, një përgjegjësi që i përketë jo vetëm institucioneve por edhe çdo individi. Ky vend unik, krijuar nga njerëzit dhe natyra , meriton të mbrohet si i tërë dhe, pa dyshim ka ardhur koha. Ky proces është vetëm fillimi asaj që do të pasoj; menaxhimin e përbashkët dhe krijimin e një sistemi të integruar për menaxhimin e trashëgimisë së vlerave kulturore dhe natyrore të rajonit të liqenit të Ohrit për veten tonë dhe për brezat që do të vijnë.

Sinqerisht e Juaja,
Lydia Topuzovska
Sekretare e Përgjithshme i Komisionit Kombëtar të UNESCO-s në ish-Republikën Jugosllave të Maqedonisë