Showing posts with label Albania in UNESCO. Show all posts
Showing posts with label Albania in UNESCO. Show all posts

Monday, November 6, 2017

Interview- Albania’s First Natural Property inscribed into UNESCO

The first Albanian natural World Heritage property was inscribed on the UNESCO World Heritage List by the World Heritage Committee at its 41st session, which took place from 2 to 12 July this year in Kraków, Poland. Two of the country’s beech forests were inscribed as component parts of the transnational serial World Heritage property “Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe”.
The inscribed components of the World Heritage property are the beech forests at Lumi i Gashit (north Kukes) located within Valbona Valley National Park, which a strict nature reserve (IUCN category 1a, the highest category of protected area recognised by the World Commission on Protected Areas, a body of IUCN), and Rrajca Forest, within the Shebenik–Jabllanicë National Park (east Elbasan), also a strict nature reserve,
Rrajca

The inscription marked wonderful news from the World Heritage Committee during its examination of nominations to the World Heritage List on 7 July 2017. The transnational extension of the World Heritage site of the “Primeval Beech Forests of the Carpathians and the Ancient Beech Forests of Germany” (Germany, Slovakia, Ukraine) now stretches across twelve countries in Europe, which include Albania, Austria, Belgium, Bulgaria, Croatia, Germany, Italy, Romania, Slovakia, Slovenia, Spain and Ukraine.
Following the end of the last Ice Age, European beech spread out from a few isolated refuges in the Alps, Carpathians, Mediterranean and Pyrenees over a short period of a few thousand years in a process that is continuing. This successful expansion is related to this tree species’ flexibility and tolerance of different climatic, geographical and physical conditions. Prior to human intervention, the beech forests of Europe occupied some 91,000,000 ha, while currently, primal or ancient beech forest comprise a total of 90,000 ha.


We interviewed Ermal Halimi, specialist in the Biodiversity and Protected Areas Directorate at the Ministry of Tourism and Environment of Albania, about the nomination process to inscribe the Albanian beech forests on the World Heritage list.

When did this process start at the Ministry of Tourism and Environment?

The whole process started with the inscription of primeval beech forests of the Carpathians in 2007. In 2011, the property was extended by five component parts in Germany. The World Heritage Committee recommended that other State Parties be included, where such natural forests have existed untouched for centuries. From 2012–2014, the European screening process took place, financed by Germany. Forestry experts came to Albania to inspect the nominated areas, in particular two protected areas: Valbona Valley NP and Shebenik–Jabllanicë NP. The process for the preparation of the nomination files for these beech forests took two years, from 2014–2016, and was financed by Austria. The last meeting in Kraków decided that Lumi i Gashit beech forest (1,261,52 ha) and Rrajca beech forest (2,129,45 ha) are components of the extended natural World Heritage property.

Lumi i Gashit
How is it that these two areas have been well protected over the years?There are two reasons: Firstly, these forests are very difficult to reach. The road conditions are poor, and the forests are located in very deep mountainous areas, far from inhabited zones. Secondly, these beech forests are part of two strictly protected areas, inside National Parks, that have had a protected status since the 1990s.
Who is responsible for better protecting these forests now that they are on the World Heritage list?
The National Agency of Protected Areas, which is under the Ministry of Tourism and Environment, is responsible for protecting all National Parks of Albania, including Valbona Valley NP and Shebenik–Jabllanicë NP, where these beech forests are situated. The agency is very active in this area and has done good work in informing the locals of the importance of these areas, and ensuring that the woodlands are not to cut down but rather protected.
Albania has a very rich biodiversity. We have at least 800 natural protected areas and nature monuments across the country, and these comprise one-third of all of the biodiversity in Europe.


Shqip

Regjistrohet në UNESCO pasuria e parë natyrore e Shqipërisë-Intervistë me Ermal Halimin e Ministrisë së Turizmit dhe Mjedisit 

Regjistrohet në Listën e Trashëgimisë botërore të UNESCO pasuria e parë natyrore e Shqipërisë. Vendimi u morr në komitetin e 41 të Trashëgimisë botrore që u zhvillua në 2-12 korrik në Krakov Poloni. Dy nga pyjet e ahut të vendit tonë u regjistruan si pjesë e pyjeve të ahut primar të Karpateve dhe rajoneve të tjera të Europës. 

Këto dy zona janë Lumi i Gashit ne veri të Kukësit, një pyll që ndodhet brenda Parkut Kombëtar të Valbonës dhe që është një rezervë strikte natyrore (kategoria e parë sipas IUCN- kategoria më e lartë e zonave të mbrojtura të njohura nga Komisioni Botëror për zonat e mbrojtura), si dhe Pylli I Rrajcës, që ndodhet brenda parkut Kombëtar Shebenik – Jablanicë (në lindje të Elbasanit) gjithashtu një rezervë strikte natyrore. Ky listim është një lajm i mirë nga Komiteti i Trashëgimisë Botërore gjatë ekzaminimit të gjithë nominimeve në takimin e 7 Korrikut 2017. Pasurisa botërore e pyjeve primare të ahut të Karpateve dhe pyjeve të lashta të Gjermanisë (ku më parë bëntin pjesë Gjermani, Sllovaki, Ukrainë) tashmë u shtri në 12 vende të tjera: (Shqipëri, Austri, Belgjikë, Bullgari, Kroaci, Gjermani, Itali, Rumani, Sllovaki, Slloveni, Spanjë, Ukrainë).

Pas fundit të epokës së akullnajave, pyjet e ahut në Europë u shpërndanë nga refugjatë të izoluar në Alpe, Karpate Mesdhe dhe Pirenej për një periudhë të shkurtër disa mijëra vjeçare në një proces që ende vazhdon. Kjo shtrirje e suksesshme është e lidhur me fleksibilitetin e këtyre specieve dhe tolerancën ndaj ndryshimeve klimaterike, kushteve gjeografike dhe fizike. Para ndërhyrjes njerëzore, pyjet e ahut në Europë pushtuan 91 milionë hektarë, ndërsa sot këto pyje zënë një total prej 90 mijë ha.
Ne intervistuam Ermal Halimin, specialist në drektorinë e Biodiversitetit dhe Zonave të Mbrojtura në Ministrinë e Turizmit dhe mjedisit të Shqipërisë për këtë proces nominimi që rezultoi në listimin e dy pyjeve shqiptare të Ahut si pasuri botërore e UNESCO.

Kur nisi ky proces nominimi nga Ministria e Turizmit dhe Mjedisit?
I gjithë procesi nisi me futjen në UNESCO të pyjeve primare të ahut të Karpateve në 2007. Në 2011 pasuria u zgjerua me komponentë të këtyre pyjeve në Gjermani. Më pas Komiteti i Trashëgimisë botërore rekomandoi që të përfshihen dhe shtete të tjera ku ndodhen këto pyje natyrore dhe që kanë mbetur të paprekura prej shekujsh. Nga 2012- 2014, u zhvillua procesi evropian i skanimit të këtyre pyjeve i financuar nga Gjermania. Ekspertë të pyjeve erdhën në Shqipëri për të inspektuar zonat e nominuara në veçanti dy zona të mbrojtura: Lugina e Valbonës, park kombëtar dhe Shebenik – Jabllanicë, (park kombëtar). Procesi për përgatitjen e dosjeve të nominimit për këto pyje zgjati 2 vite nga 2014-2016 dhe u financua nga Austria. Takimi i fundit në Krakov vendosi që zona e Lumit të Gashit ((1,261,52 ha) dhe pyjet e Rrajcës (2,129,45 ha) të bëhen pjesë e kësaj trashëgimie.

Si ka mundësi që janë ruajtur kaq mirë këto zona përgjatë viteve
Ka dy arsye pse janë ruajtur. Së pari, këto pyje janë të vështira për t’u arritur dhe aksesuar nga njerëzit. Rrugët janë në gjendje të keqe dhe pyjet ndodhen në zona shumë të thella malore larg zonave të banuara. Së dyti këto pyje ahu ndodhen brenda dy parqeve kombëtare që janë zona strikte të mbrojtura që nga vitet 90.

Kush është përgjegjës për t’i mbrojtur tashmë këto pyje, teksa kanë status UNESCO?
Agjencia Kombëtare për Zonat e Mbrojtura, që varet nga Ministria e Turizmit dhe Mjedisit është përgjegjëse për mbrojtjen e të gjitha parqeve kombëtare në Shqipëri, përfshi Luginën e Valbonës dhe parkun Shebenik- jabllanicë, ku ndodhen këto dy pyje ahu. Agjencia është shumë aktive në zonë, dhe ka bërë një punë të mirë për të informuar banorët për rëndësinë e këtyre zonave, për t’u siguruar që pemët nuk duhet të priten por duhet të mbrohen. Shqipëria ka një biodiversitet shumë të pasur. Ne kemi të paktën 800 zona natyrore të mbrojtura dhe monumente natyrore në vend, dhe këto përbëjnë rreth një të tretën e gjithë biodiversitetit në Europë.

Monday, September 18, 2017

Albanian side of Lake Ohrid, probably part of UNESCO in 2019

The Albanian side of Lake Ohrid will be part of UNESCO in 2019. The Experts from the Albanian Ministry of Tourism and Environment and Ministry of Culture are finalizing the Nomination File.

This was the message from Press Conference held at the end of The Sixth Transboundary Meeting of the project “Towards strengthened governance of the shared Transboundary natural and cultural heritage of the Lake Ohrid region” which took place on 14- 15 September, in Pogradec Albania.
This sixth meeting was part of a joint European Union and UNESCO initiative, in close cooperation with the Albanian and Macedonian authorities, to strengthen transboundary cooperation for the management of the Lake Ohrid region’s natural and cultural heritage.

After the meeting, there was a press conference to inform the public about the work that has been done and the further steps for protecting and managing the transboundary Lake Ohrid, which is shared between Albania and FYR of Macedonia.

Project officer Alexandra Fiebig said that  inscribing the remain part of lake Ohrid in UNESCO, will strengthen the protection and integrity of this heritage.
She explained for the Albanian Media that the Nomination File should be handed over on February 2018 and then UNESCO needs one year and a half to evaluate the file, to send monitoring groups in the region to see how the facts are presented in the file and decide by 2019 if the Albanian Part of Lake Ohrid will be part of UNESCO or not. 
Mrs Fiebig said that this project is unique for the South East Europe, since it is the first project to join two parts of a transboundary heritage.
The representative of Ministry of Culture, Mrs Sonila Kora says that the project is in its final steps, where three local experts, two from Ministry of Tourism and Environment and one from Ministry of Culture are doing the final work to complete the file. 

The National and Local Media had a good coverage of the Press Conference held in front of Enkelana Hotel, Pogradec

Below is the report from Top Channel, the biggest media in Albania:



Liqeni i Ohrit në UNESCO

Sfida për përfshirjen e pjesës shqiptare të Liqenit të Ohrit në UNESCO vazhdon prej vitesh. Ndryshe nga pjesa maqedonase e cila është futur në Listën e Pasurisë Botërore që në vitin 1979, pjesa tjetër e liqenit, e cila ndodhet në territorin shqiptar vazhdon të jetë jashtë.
Takimi i gjashtë ndërkufitar i projektit “Drejt një qeverisjeje të përbashkët të trashëgimisë natyrore dhe kulturore ndërkufitare të rajonit të Liqenit të Ohrit”, ka qenë shpresëdhënës për arritjen e këtij momenti, edhe pse duket se do të duhen ende disa vite të tjerë para se të mund të realizohet kjo gjë.
Sipas përfaqësuesve të UNESCO është ende duke u punuar për plotësimin e kritereve që duhen për nominimin nga autoritetet tona.
“Hyrja e pjesës tjetër të liqenit, një e treta e tij që ndodhet në pjesën shqiptare do të rriste dhe forconte edhe më shumë mbrojtjen dhe integritetin e kësaj pasurie, ndërsa nga Ministria e Kulturës është ende duke e hartuar planin e menaxhimit”, thotë Alexandra Fiebig, Drejtuese e Projektit të UNESCO për Liqenin e Ohrit.
Gjatë periudhës së diktaturës, Shqipëria mbeti jashtë, por prej 10 vitesh tashmë po punohet për aplikim.
“Është një proces i nisur që në vitin 2014. Erdhi një ekip për të vlerësuar mundësitë, nxorrën një rekomandim, që e shikonin të arsyeshëm nisjen e procesit. Jemi në pikën finale dhe është ngritur një grup pune, skuadër ekspertësh”, thotë Sonila Kora përfaqësuese e Ministrisë së Kulturës.
Bashkimi i pjesës shqiptare në këtë listë pritet të parandalojë rrezikimin e tij nga zhvillimi urban i paplanifikuar, keqmenaxhimi i ujërave dhe i mbetjeve të ngurta, prishja e habitateve natyrore, shkatërrimi i burimeve natyrore, minierat dhe turizmi masiv. / Top Channel

Monday, July 31, 2017

Pogradeci, e keni eksploruar të gjithin?/ Pogradec, have you fully explored it?

Qyteti i Pogradecit, i banuar që nga periudha neolitike, ndodhet i shtrirë në një peisazh mahnitës blu të liqenit dhe pranë kodrave të gjelbëra të rrethuara nga disa male. Liqeni i Ohrit, liqeni më i thellë në Ballkan, është krijuar para më shumë se 2 milion vitesh dhe në brigjet e tij ndodhen disa monumente unike kulturore. Si pjesë e kësaj trashëgimie unike kulturore dhe natyrore njerëzit që jetojnë në këtë zonë kanë zhvilluar dhe ruajtur tradita e kulinarisë, artizanatit dhe kanë ofruar mikpritje për vizitorët prej mijëra vjetësh.
Nëse pyet një turist për atraksionet që kanë parë në Pogradec, në rajonin e liqenit të Ohrit ata do të përmendin Bazilikën në Lin, Kalanë në Pogradec, Gurin e Kamjes, Urën e Golikës dhe varret e poshtme të Selcës. Nëse do t’i pyesni nëse i kanë vizituar këto vende, shumë pak veta do të thonë po, si rezultat i mungesës së infrastrukturës dhe investimeve në këto monumente. Është e vështirë për vizitorët që të kalojnë dhe të zbulojnë këto vende të mrekullueshme dhe të mësojnë për historinë që ato mbartin. Këto monumente nuk janë zbuluar plotësisht nga publiku, në fakt, ato janë harruar dhe braktisur dhe janë jotërheqëse për vizitorët. Sidoqoftë, sektori i turizmit në Bashkinë e Pogradecit ka disa ide për zhvillimin e këtyre vendeve dhe t’i kthejnë në atraksione turistike që duhen parë patjetër.

Bazilika e Linit: Gjithë popullsia lokale dhe të tjerë që jetojnë jashtë kësaj bashkie, e dinë rëndësinë historike të këtij vendi. Ai duhet të jetë plotësisht ose pjesësrisht i hapur për të gjithë vizitorët. Aktualisht, vetëm një pjesë e vogël e mozaikut të bazilikës mund të shihet. Arkitektura në këtë baptister është aq rrallë për territorin e shtetit shqiptar sa që të ngjashëm në llojin e vet vetëm baptisterin e Butrintit, për këtë arsye duhet të njihet pasuria e kësaj trashëgimie nga komunititeti dhe vizitorët. Pikat e informacionit, tabelat, fotografi dhe përshkrime për artefaktet, duke përfshirë dhe dhomat e bazilikës, janë të nevojshme por duhet të instalohen me kujdes që të ruajnë ambientin sepse zbulimi i këtij sajti është një eksperiencë unike dhe e pakrahasueshme me sajtet e tjera të super-promovuara. Një zyrë për turistët duhet të vendoset që të ofrojë bileta për vizitorët, ndërkohë duhen punësuar specialistë që të kujdesen për mirëmbajtjen e ambientit dhe ruajtjen e këtij vendi historik.

Guri Kamjes. Shumë pak njerëz mund të shkojnë për shkak të rrugës. Ky është një vend mjaft i veçantë, një shkëmb i formuar miliona vjet më parë dhe i ekspozuar ndaj erozionit, ka të gdhendura shkrime të lashta. Për shkak se ky monument natyror është i vështirë dhe i rrezikshëm shumë pak njerëz kanë arritur në majë. Nëse rrugët rreth Gurit të Kamjes do të përmirësoheshin, më shumë njerëz nga të gjitha moshat mund ta shijojnë pamjen fantastike të të gjithë zonës së Mokrës dhe liqenit. Duhen instaluar tabelat me informacion për historinë dhe legjendën e këtij monumenti të rrallë natyror.

Kalaja e Pogradecit.
Rrënoja e kalasë janë lehtësishme të aksesushme, e cila ndodhet në kodër fare pranë qytetit të Pogradecit, edhe pse rruga nuk është e gjitha e asfaltuar, udhëtimi zgjat vetëm 20 minuta. Panorama që të ofrohet është e mrekullueshme, por janë të nevojshme tabelat që të orientojnë se si të shkosh në kala. Rruga duhet të përmirësohet për vizitorët që duan ta bëjnë në këmbë ose me biçikletë. Me investime të vogla kjo kala mund të promovohet si destinacion kulturor dhe për turizëm ekologjik. Në kala mund të vendosen tabela përshkruese që të informojnë vizitorët për historinë dhe zonat e banuara. Mund të vendoset një ballkon nga ku mund të vëzhgohet panorama me një teleskop e gjithë qytetit dhe liqenit.
Këto janë disa rekomandime janë bërë nga sektori i turizmit në Bashkinë e Pogradecit, të cilat duhen adresuar në qeveri, meqënëse monumentet e mbrojtura janë në juridiksionin e tyre dhe askush përveç tyre nuk mund të restaurojë apo modifikojë këto monumente. Është e rëndësishme të thuhet se këto monumente nuk janë dëmtuar, por janë ruajtur dhe bërë të aksesueshme për vizitorët. Pogradeci ka një potencial të madh për turizëm dhe jo vetëm në sezonin e verës, por gjatë gjithë vitit. Ne jemi të hapur për investime dhe projekte të reja për t’i kthyer këto asete natyrore, kulturore dhe historike më të dukshme dhe të prekshme duke i kthyer kështu krenarinë e rajonit të liqenit të Ohrit.

Dorian LEKA, Drejtor i Turizmit, Rinisë dhe Sporteve në Bashkinë e Pogradecit


Pogradec, have you fully explored it? 
**
The City of Pogradec was settled in the Neolithic period, situated in an amazing landscape of blue set against a green background, surrounded by a ring of mountains. Lake Ohrid, the deepest lake in the Balkans, was created more than two million years ago, and its shores are home to unique cultural monuments. As part of this special natural and cultural heritage, the people living in the area have developed and preserved culinary traditions, crafts, artisanship and provided hospitality for visitors over the millennia.
If you ask a tourist to name the attractions in Pogradec, in addition to Lake Ohrid they will mention the Basilica at Lin, the castle at Pogradec, Kamje Stone”, Golik Bridge, and the Tombs of Lower Selca. If you ask a tourist or a resident, whether they have explored these places, few will answer yes, as a result of the lack of investment made in these iconic monuments. It is difficult for travelers to access and explore the magic of these places and experience the history they possess. These monuments are not fully unveiled to the public, rather, they lie forgotten and abandoned. However, the tourism sector of Pogradec Municipality has some ideas on how to develop these places and turn them into must-see destinations.
Basilica of Lin. All of the local population, and also some people from outside the municipality, know of its historical importance. It should be fully or partially opened to the public. Currently, only a small part of the basilica mosaic can be seen.
The architecture of the baptistery is rare, comparable only with the one at Butrint, which is why it should be unveiled to the public to display proudly to the community and visitors the rich heritage of this region. Information points, signage, photographs and descriptions about the artifacts, including the basilica rooms, are needed and they should be discreetly installed in order to preserve the ambience of the place and also because the experience of discovery that one gains is unique and incomparable with over-promoted sites. A tourist office could be set up to offer tickets to visitors, while specialists must be employed to care for the maintenance and preservation of this historical place.
Guri Kamjes (Kamje Stone). Very few people manage to climb its top. This is a unique place, where a rock, formed millions of years ago and exposed from erosion, is inscribed with ancient scripts. However, as this natural monument is difficult to reach very few people make it to the top. If the paths around Guri Kamjes would be improved more people of all ages could enjoy the amazing panorama of the whole Mokra region and the lake. Signage needs to be installed along with information on the history and legends of this unique natural monument.
Pogradec Castle. If you get to the Fortress, you will still wonder if there is any survived element to indicate that you are in the ruins of a fortress or not. The panorama is excellent, although there is no information on display about this castle. This place is an excellent panorama view point but also needs signage, including on how to reach it. The road should be improved for visitors to walk along or ride a bike. With relatively small investments this castle can be promoted for cultural and ecotourism, with explanations given inside the castle area to inform visitors of its history and that of the local inhabited areas. A panoramic balcony with telescope could be installed where visitors can stay and enjoy the view of the whole city of Pogradec.
Some recommendations have been made by the tourism sector at Pogradec Municipality that need to be addressed by central government, since protected monuments fall under their jurisdiction and no-one else can undertake restoration work or modify the building. It is essential that this monument is  not damaged, but preserved and made accessible to visitors. Pogradec has much potential in tourism, and not just for the summer, but throughout the whole year. We are open to seeing more investments, more projects, to make these natural, cultural and historical assets more prominent and visible, bringing pride to the community of the Lake Ohrid region.

Dorian LEKA, Director of Tourism, Culture Youth and Sport Municipality of Pogradec

Tuesday, July 11, 2017

Lake Ohrid region World Heritage nomination file in progress

The State Party of Albania is progressing with the nomination file to for the extension of the World Heritage property the Natural and Cultural Heritage of the Ohrid region to the Albanian side of Lake Ohrid, which comprises one third of the lake.
Lake Ohrid, Photo: Ardian Fezollari
Albania’s Ministries of Environment and Culture confirmed that the EU-funded project Towards strengthened governance of the shared trans-boundary natural and cultural heritage of the Lake Ohrid region is now entering the final phase with the preparation of the nomination file. “We have worked very hard, and think that now the voluminous file is almost ready.” says the head of the Albanian expert team working on the file, Dr Spase Shumka, a hydrobiologist and professor at the Agriculture University, Tirana. It is hoped that the nomination file will be ready for submission to UNESCO by the Albanian authorities early next year.

The nomination extension file (also known as a major boundary modification) currently has over 100 pages and includes sections on the identification and description of the site, and most importantly, the justification for its inclusion on the World Heritage List. There are many interesting facts about the Lake Ohrid region that were not well-known before, even by locals. For example, the Lake Ohrid region has 18 natural monuments proclaimed as IUCN Category III protected areas by government decision no. 676, dated 20 December 2002. Among these monuments there are ten geological monuments, three hydrological monuments and five biological monuments.


When asked what the most difficult part was in preparing the nomination file, Dr Shumka noted that it took much effort to undertake a comparative analysis of Lake Ohrid with other ancient lakes in Europe and elsewhere in the world that are also listed on the World Heritage list, analysing the significant attributes of Lake Ohrid, why it is unique, and why it should be inscribed on the UNESCO World Heritage List. The difficulties, says Dr Shumka, lie in the fact that in Albania there are very few written studies or historical facts verifying ancient settlements in the area, because during the time of communism no extensive scientific study of the area was undertaken.

Spase Shumka 
The nomination document also examines the rapid changes and developments after 1990 and the increasing human population in the lake catchment areas (almost tripling), the eutrophication of the water, and the continuing use of water for agriculture as factors that are currently adversely affecting the ecosystems. It was only in November 1999 that the Albanian side of Lake Ohrid was proclaimed as a Protected Area, which covers both water and terrestrial ecosystems (Pogradec Terrestrial–Aquatic Territory Protected Landscape Area, with a surface area of 27,323 ha)..

Dr Shumka states that, unsurprisingly, the natural attributes of the Albanian side of Lake Ohrid are the same as on the Macedonian side. The nomination file also highlights that the Lake Ohrid and Prespa region represents a unique ecological and bio-geographical phenomenon in Europe. Along with a large number of endemic, rare and relict species of high significance, their different ecological characteristics, distribution and origin have contributed to the region‘s uniqueness.

Arta Dollani
Meanwhile, Arta Dollani, Director of Institute of Cultural Monuments of the Republic of Albania, advises on the cultural heritage of Lake Ohrid, highlighting that this is equally as important as the natural part: “The lakeside, the cultural attributes and landscape of Lin Peninsula and Lin village, as well as the scenic area of Lin and Drilon, the north part of Lin, and the pile dwellings (former stilt houses/palafittes) are all to be included in the nomination file. This region has cultural attributes and outstanding values similar to those of the Macedonian parts, which already have gained the World Heritage status. The proposed region has a special morphology and position. 
Surrounding fields, views from Galicica and Mali i Thate, archaeological ruins of the Palaeo-Christian church and palafitte along the lakeside in Lin village and its mosaic with its visual integrity and well-preserved traditional architecture, all encompass outstanding values of heritage. The buffer zone includes a region settled since pre-historic times, with traces from the Via Egnatia. The Lin Peninsula and its architecture, Palaeo-Christian church is one of the best examples of its kind in Albania, as well as traces of palafitte as a cultural landscape, and aspects of cultural heritage and traditional crafts. Having guidelines and the recommendations of experts from ICOMOS, IUCN & ICCROM to ensure the protection and integrity of the unique values of cultural heritage in the possible area for World Heritage nomination, the working group from the Ministry of Culture, Institute of Monuments and Regional Directorate of Korca have substantially contributed in the preparation of the Draft Annex – the World Heritage Supplement to the Management Plan of the Protected Landscape of Pogradec Region (2017–2027), a document that accompanies the nomination file. The technical group of the Ministry of Culture and Institute of Monuments undertook an evaluation of the cultural heritage material and spiritual aspects of the Albanian part of Lake Ohrid”- she says.
After the last revision, the nomination file will be sent to the Ministry of Foreign Affairs. It is this ministry that will hand the file to the UNESCO World Heritage Centre for the usual evaluation process by the IUCN and ICOMOS and eventually for discussion by the World Heritage Committee. Dr Shumka says that, hopefully in 2020, the Albanian part of Lake Ohrid will be inscribed as a World Heritage property.

Shqip

Dosja për nominimin e Liqenit të Ohrit si pasuri botërore në progres

Shqipëria po përparon në përgatitjen e dosjes për zgjerimin e pasurisë së trashëgimisë botërore natyrore dhe kulturore të rajonit të Liqenit të Ohrit, me pjesën shqiptare të Liqenit, e cila përbën një të tretën. Ministritë shqiptare të Mjesidit dhe Kulturës konfirmuan se projekti i financuar nga BE: “Drejt një qeverisjeje të përbashkët të trashëgimisë natyrore dhe kulturore ndërkufitare të rajonit të Liqenit të Ohrit”, po hyn tashmë në fazën finale me përgatitjen e dosjes së nominimit. “Ne kemi punuar shumë, dhe mendoj se tashmë dosja voluminoze është gati, thotë kreu i grupit të ekspertëve që po punojnë më diosjen z Spase Shumka, një hidrobiolog dhe professor në Universitetin Bujqësor Tiranë. Shpresohet që dosja të jetë gati për t’u dorëzuar në UNESCO nga autoritetet shqiptare në fillim të vitit që vjen.
Dosja për zgjerimin e këtij nominimi, (gjithashtu njihet si një modifikim i madh i kufirit të kësaj pasurie) tashmë ka 100 faqe dhe përfshin seksione që kanë të bëjnë me identifikimin dhe përshkrimin e kësaj pasurie, por më e rëndësishmja është justifikimi i përfshirjes së kësaj pjese të Liqenit në Listën e Trashëgimisë Botërore. Ka shumë fakte interesante për rajonin e Liqenit të Ohrit, që nuk kanë qenë të njohura më parë, edhe nga banorët lokalë. Për shembull, Rajoni i Liqenit të Ohrit, ka 18 monumente natyrore të shpallura si zona të mbrojtura, kategoria III sipas IUCN, në bazë të një vendimi qeverie nr 676 datë 20 dhjetor 2002. Mes këtyre monumenteve, janë dhjetë monumente gjeologjike, tre hidrologjike dhe pesë monumente biologjike.
Kur u pyet, se cila ishte pjesa më e vështirë në përgatitjen e kësaj dosjes, Dr Shumka theksoi se është dashur shumë përpjekje në analizën krahasuese të Liqenit të Ohrit me liqene të tjerë antikë në Europë dhe kudo në botë, që janë të listuar në Trashëgiminë botërore; është dashur të analizohen cilësitë e rëndësishme të Liqenit, përse ai është unik, dhe përse duhet të hyjë në listën e UNESCO. Vështirësia thotë Dr Shumka qendron gjithashtu në faktin se në Shqipëri ka pak studime të shkruara apo fakte historike që verifikojnë vendbanimet antike në zonë, sepse gjatë kohës së komunizmit, nuk ka patur studime shteruese shkencore për këtë zonë.
Dokumenti i nominimit gjithashtu ekzaminon ndryshimet dhe zhvillimet e shpejta pas viteve 1990 dhe rritjen e popullsisë në zonën rreth liqenit, ndotjen e ujit, dhe përdorimi i ujit për bujqësi si faktorë që aktualisht kanë prekur ekosistemet. Ishte nëntori i vitit 1999 kur pjesa shqiptare e Liqenit të Ohrit, u shpall zonë e mbrojtur, që përfshin ekosistemet e ujit dhe të tokës, gjithsej një sipërfaqe 27 323 ha.
Doktor Shumka deklaron se fatmirësisht atributet natyrore të pjesës shqiptare të Liqenit të Ohrit, janë njësoj si në pjesën maqedonase. Dosja e nominimit gjithashtu thekson se rajonet e Liqenit të Ohrit dhe Prespës përfaqësojnë një fenomen unik ekonologjik dhe biogjeografik në Europë. Bashkë më një numër të madh speciesh endemike, të rralla dhe relikte me rëndësi të lartë, karakteristikat e tyre ekologjike, shpërndarja dhe origjina kanë kontribuar në unicitetin e rajonit.
Ndërkohë Arta Dollani, Drejtore e Institutit të Monumenteve kulturore të Republikës së Shqipërisë flet mbi trashëgiminë kulturore të Liqenit të Ohrit duke theksuar se është po aq e rëndësishme sa trashëgimia natyrore. Në kufirin e zonës së propozuar për statusin pasuri botërore përfshihet: “Vija e Bregut të Liqenit, veçoritë kulturore të peisazhit të gadishullit të Linit dhe fshati Lin, zonat kritike për integritetin skenik të Liqenit (driloni, pjesa e bregut në veri të Linit), zonat ku janë identifikuar vendbanimet palafite”. Ky rajon i propozuar përfshin karakteristika dhe atribute të rëndësishme kulturore që pasqyrojnë ato të pjesës maqedonase që ka statusin pasuri botërore, thotë Dollani. Ajo shton se rajoni i propozuar ka një pozicion dhe morfologji të veçantë. Fushat përreth, fushëpamjet e hapura drejt malit Galicica, malit Mali i Thate, Rrafshit të Strugës dhe Ohrit, rrënojat arkeologjike të bazilikës paleokristiane dhe të vendbanimeve palafite përgjatë bregut të liqenit dhe fshati i Linit me me integritetin vizual të ruajtur ende dhe arkitekturën tradicionale, janë burime të trashëgimisë dhe vlera të qënësishme.
Kufiri i (propozuar) i këtij rajoni përfshin tipare që përcjellin vlerën e jashtëzakonshme universale të pronës në territorin maqedonas që ka status pasuri botërore.
Brenda këtij kufiri përfshihet një rajon i banuar që në periudhat prehistorike, udhëkalim i Via Egnatia, gadishullin e Linit me shëmbujt e arkitekturës së trashëguar, rënojat e kishës paleo kristiane dhe mozaikët e saj, një nga shembujt më përfaqësues të artit të punimit të mozaikut të periudhës paleokristine në Shqipëri, gjurmë te vendbanimeve palafite të identifikuara dhe peisazhi kulturor, aspekte dhe vlera të trashëgimisë shpirtërore dhe artizanatit lokal.
Në kuadër të projektit “Drejt një qeverisjeje të përbashkët të trashëgimisë natyrore dhe kulturore ndërkufitare të rajonit të Liqenit të Ohrit” është përgatitur dhe finalizuar “Dokumenti Strategjik i cili identifikon Mundësitë e Zhvillimit të Qendrueshëm në pjesën shqiptare të rajonit të Liqenit të Ohrit”. Ky dokument është përgatitur nga trupat këshillimore ICOMOS dhe IUCN në përgatitjen e të cilit kanë kontribuar institucionet shqiptare të përfshira në këtë projekt. Janë proces pergatitje: Drafti i dosjes së nominimit të rajonit shqiptar të Liqenit të Ohrit për statusin pasuri botërore e UNESCO-s si zgjerim i pasurisë së trashëgimisë botërore “Natural and Cultural Heritage of the Ohrid region”. “Manuali për mirëmbajtjen dhe rehabilitimin e trashëgimisë arkitektonike të pjesës shqiptare të Liqenit të Ohrit”.
Pas rishikimit të fundit, dosja e nominimit do të dërgohet në Ministrinë e Jashtme. I takon kësaj Ministrie që të dorëzojë dosjen në Qendrën e Trashëgimisë botërore të Unescos për procesin e vlerësimit të zakonshëm nga IUCN dhe ICOMOS, ku gjithashtu do bëhet dhe diskutimi i komitetit të Trashëgimisë Botërore. Doktor Shumka thotë se shpreson që në 2020 pjesa shqiptare e Liqenit të Ohrit të hyjë në UNESCO si pasuri e trashëgimisë botërore.

Monday, June 5, 2017

World Environment Day- UNESCO message for 2017

5th June is the World Environment Day, a day when UN and other organisations are encouraging worldwide awareness and action for the protection of our environment.

On occasion of this Day, Ms Irina Bokova, the director General of UNESCO have a message to deliver on how to protect nature and Unesco natural world heritage. The topic for this year is "Connecting People with Nature"

Here is her full message on This Day:

It may seem hard to believe now, but, fifty years ago, it was thought the best way to protect nature was to make it off-limits to the human population…

Today, we know better.

We now know that the closer the relationship between people and their natural environment the more likely people are to appreciate the importance of nature and its biodiversity, heritage and water, for their personal well-being and the planet’s future.

This spirit guides all UNESCO’s action, embodied in a unique global network of UNESCO-designated sites, designed to bring people closer to nature, drawing a new map of the world -- a map of unity and peace, beyond borders, between women and men and the environment around them.

UNESCO Biosphere Reserves, UNESCO Global Geoparks and World Heritage sites – often overlying key strategic surface or groundwater resources -- bring together more than 2,000 exceptional sites around the world. All of them employ local people and have their doors wide open to the public, because we know now this is the surest path to more inclusive and sustainable development, respectful of the boundaries of the planet.
Geoparks are open-air history books that take us back millions of years in time. Biosphere reserves are places where local communities tackle development challenges by crafting new social and economic pathways to sustainability. Geoparks and Biosphere Reserves combine conservation with education and innovative approaches to sustainable local development, such as ecotourism and organic agriculture.

All this is led forward locally, but these sites fit into a unique global network that allow ideas, experience and best practices to be shared far afield. Respect for nature comes with understanding, which is why UNESCO launched an educational kit on biodiversity for schoolchildren.

Water connects people to nature, and many UNESCO Cultural World Heritage sites are examples of how humanity has managed water to obtain it, store it, harness its power and conserve it. Look no further than the aqueducts, water gardens, and mills that mark our landscapes.

Today, I invite everyone to take time out from busy lives and to visit one of UNESCO’s sites. For a moment of contemplation, immerse yourself in a Persian Garden in Iran, where water plays an astonishing symbolic and ornamental role. In Tumbler Ridge Global Geopark in Canada, go for a swim in crystal-clear alpine lakes and sleep under the stars. Or go trekking in Jordan’s Mujib Biosphere Reserve, which lies 420 m below sea level in places, thanks to its proximity to the Dead Sea.

On this World Environment Day, I call all countries to make the most of UNESCO designated sites -- most of all, I call on women and men everywhere to connect with the nature around them that gives beauty, meaning and harmony to the lives we lead.

Monday, April 3, 2017

Archaeological Underwater World of Lake Ohrid Region, Albanian Side



The Lake Ohrid region has a very rich underwater archaeology, which has not been fully explored. The negative aspect of this lack of exploring is that people living beside the lake and the Albanians in general are not aware of the amazing heritage the region possesses. On the bright sight, this has contributed for the underwater world to remaining untouched, not ruined or robbed.

Scientifically and archaeologically Lake Ohrid is part of a geographic region that includes Lake Maliq (today the fields of Maliq) and the Large and Small Prespa lakes. This region has great underwater potential that is being explored by the Institute of Archaeology, particularly in the last decade.
 Adrian Anastasi is the head of the Underwater Archaeology Sector in Albania’s Institute of Archaeology and has directed all the underwater scientific projects in the region, during the last years. He created his team of young passionate specialists, trained and certified internationally. Together they are exploring, digging and studying the precious archaeological objects in the lakes and seas of Albania, in the framework of the project The archaeological map of Albanian shores, approved by the Institute and the National Council of Archaeology in the Ministry of Culture.
Starting from the period 2005–2007, Mr Anastasi and his team started the first exploration of the waters of Lake Ohrid on the Albanian side. The first topographical and geo-archaeological explorations began in the area from Pogradec to Hudenisht, and from Buqeze to Lin close to the border with Macedonia. What they found was amazing. Anastasi stated that there are “Five potentially rich underwater areas—recorded as Lin1, 2 and 3, and Hudenisht 1 and 2”. The team studied the findings and classified them as a prehistoric cultural heritage of great importance, not only for Albania but for the Balkans and beyond.
 
Sites Lin 1 and 3 date to the Neolithic era and Hudenisht 1 and 2 to the Bronze and early Iron ages, while Lin 2 is classified as heritage from the modern period, though nevertheless of special importance because a wooden mooring stands still in good condition, the remains of a small port, set in a stone basement. This may have served as a place to anchor small ships and characteristic wooden boats, dating back some three centuries.
Another important goal of the scientific work was the identification and mapping of the coordinates of this rich heritage area in order to protect it from the plans of local urban development and prevent damage and theft of archaeological objects. All the findings from the Lake Ohrid underwater area are reported to the Institute of Monuments in Tirana, the National Council of Archaeology, Regional Directorate of Korca under the Ministry of Culture and the Directorate of Border Police, Pogradec. Anastasi says that every exploration has been done with special attention paid to the UNESCO standards of the Paris Convention, November 2001. 
For the moment the team has drafted a map of the sites and compiled a range of documents, including graphics, videos and photographs. They have also extracted some small objects from the sites for further study, placing them for the moment in the Archaeological Museum at Durres. The findings were presented at the conference Days of Albanology, held at the National History Museum, Tirana, in December 2015 and published in the yearly bulletin 2015–2016 of the Institute of Archaeology. There are some findings also from explorations undertaken in the Prespa lakes, which are integrated with those from Lake Ohrid in order to gain a broader view of the relationships that existed among the old settlements, including also with other areas such as Maliq, Dunavec and Sovjan, Korca.
The main obstacle to further exploration and studies is financial support from the respective ministries, local governments and interested organisations, which can help greatly for this heritage to be explored and become known to the public of the region and the wider world.
Anastasi concluded that there is great potential to turn the region into a cultural tourism area, especially the protected site of Lin 3, where some additional ideas include: underwater digging and exploration, and opening of a National Museum. Also a diving centre could be opened, dedicated to people who love to explore underwater cultural heritage.

**
Bota nënujore e rajonit të liqenit të Ohrit, pjesa shqiptare

Liqeni i Ohrit është shumë i pasur me arkeologjinë nënujore, e cila nuk është eksploruar plotësisht. Aspekti negativ i kësaj mungese eksplorimi është se njerëzit që jetojnë pranë liqenit dhe shqiptarët në përgjithësi nuk janë në dijeni të trashëgimisë së jashtëzakonshme që rajoni ka. Ana e mirë e kësaj mosnjohje është se bota nënujore fatmirësisht ka mbetur e paprekur, nuk është shkatërruar dhe vjedhur.
Liqeni i Ohrit në këndvështrimin shkencor dhe në një klasifikim arkeologjik është pjesë e rajonit gjeografik ku përfshihet, ish Liqeni i Maliqit, (sot fusha e Maliqit) dhe Liqenet e Prespës së Madhe dhe asaj të Vogël. Ai ka një potencial të madh arkeologjik nënujor, i cili po zbulohet dhe studiohet nga Instituti i Arkeologjisë, sidomos në dhjetëvjeçarin e fundit. Ardian Anastasi është drejtuesi i arkeologjisë nënujore në Institutin e vetëm të Arkeologjisë në Shqipëri dhe gjatë gjithë këtyre viteve, me pasion ka drejtuar të gjitha projektet kërkimore shkencore të zhvilluara në këtë liqen.
Ai ka krijuar dhe drejton që prej një dekade, ekipin e tij të kërkimeve arkeologjike nënujore, të trajnuar dhe të çertifikuar ndërkombëtarisht, të cilët zbulojnë, gërmojnë dhe studiojnë pasuritë e vyera arkeologjike nënujore në liqenet dhe detet që lagin brigjet shqiptare në kuadër të projektit kombëtar “Harta Arkeologjike Nënujore e Bregdetit Shqiptar”, të miratuar nga Instituti i Arkeologjisë dhe Këshilli Kombëtar i Arkeologjisë në Ministrinë e Kulturës.
Në vitet 2005-2007 Anastasi dhe ekipi i tij nisi eksplorimet e tija të para nënujore në Liqenin e Ohrit, pjesën shqiptare. Nga studimet paraprake topografike dhe gjeoarkeologjike u vendos që kërkimet të zhvilloheshin dhe të privilegjonin zonat në sekuencën Pogradec – Hudënisht – Buqezë – Lin – kufiri me FYROM. Ajo çka ai zbuloi në këtë rajon ishte e jashtëzakonshme. “U zbuluan pesë zona me potencial shumë të lartë arkeologjik, të cilat u klasifikuan me emërtimet Lin 1, 2 dhe 3 si dhe Hudënisht 1 dhe 2” - thote Anastasi.
Ekipi i drejtuar prej tij, i klasifikoi këto zbulime si trashëgimi kulturore prehistorike të një rëndësie të veçantë, jo vetëm për vendin tonë, por të një niveli Ballkanik dhe më gjërë.
Vendbanimet palafite prehistorike të Neolitit i përkasin sitet arkeologjike Lin 1 dhe 3, ato të Bronzit të mesëm dhe fillimit të periudhës së Hekurit i përkasin sitet arkeologjike Hudënisht 1 dhe 2, ndërsa siti Lin 2 klasifikohet i periudhës moderne, por që ka një rëndësi të veçantë, pasi është dëshmia e vetme deri më tani, e një skele me këmbë druri të përforcuara me një bazament të madh gurësh. Ajo ka shërbyer për qëndrimin e anijeve të vogla dhe barkave karakteristike të drurit dhe mundet ti ketë fillesat e saj ndoshta edhe tre shekuj më pare.
Një qëllim i rëndësishëm i punës shkencore ishte identifikimi i koordinatave të zonës së trashëgimisë me qëllim mbrojtjen paraprake, si nga planet zhvillimore urbanistike të pushtetit lokal, ashtu edhe nga dëmtimet apo grabitjet klandestine të këtyre sitve arkeologjike. Për të gjitha këto është vënë në dijeni Instituti i Monumenteve në Tiranë, Këshilli Kombëtar i Arkeologjisë, Drejtoria Rajonale e Korçës në varësi nga Ministrisë së Kulturës, si dhe Drejtoria e Policisë Kufitare e Pogradecit.
Anastasi shton se vëmendje të veçantë i është kushtuar aplikimit të standarteve UNESCO për këto site, të cilat janë përcaktuar në Konventën UNESCO të Parisit, Nëntor 2001 dhe që orjentojnë dhe privilegjojnë studimet dhe diagnostikimet të cilat nuk dëmtojnë apo shqetësojnë sitin arkeologjik nënujor. Ekipi ka realizuar planimetritë e këtyre siteve, ka kryer dokumentime të veçanta grafike dhe video-fotografike si dhe ka mare disa kampione enësh për studim, të cilat ndodhen në Muzeun Arkeologjik të Durrësit.
E gjithë kjo punë dhe rëndësia e saj, është prezantuar në konferencën kombëtare “Ditët e Albanologjisë dhjetor 2015” në Muzeun Hitorik Kombëtar në Tiranë si dhe në prezantimet e institutit të arkeologjisë në analizat e punës së fund vitit 2015-16. Këto zbulime janë integruar edhe me rezultatet e kërkimeve tona ne Liqenet e Prespës së Madhe dhe asaj të Vogël, për të krijuar një opinion më të zgjeruar shkencor mbi marrëdhëniet që kanë pasur me njëri-tjetrin keto vendbanime, përfshirë edhe ato të Maliqit, Dunavecit dhe Sovjanit të Korçës.
Për të çuar përpara këto studime, ide dhe bashkëpunime del e nevojshme edhe mbështetja financiare nga ana e ministrive përkatëse, pushtetit vendor pse jo dhe nga organizmat e interesuar që kjo trashëgimi të eksploroihet dhe të bëhet e njohur për publikun e rajonit dhe më gjerë.
Anastasi thotë se zona ka një potencial shumë të madh turistik për ta kthyer rajonin rreth liqenit të Ohrit, në pjesën shqiptare, veçanërisht zonën Lin 3 si një zonë ideale ku mund të zhvillohen eksporime nënujore dhe hapja e një Muzeu Kombëtar. Po kështu mund të hapet dhe një qendër zhytjeje, që t’i kushtohet njerëzve që duan të eksplorojnë trashëgiminë kulturore nënujore.

Monday, October 24, 2016

"My City" photo competition in Pogradec, Lake Ohrid region

"My City" is the tittle of the Latest Photo Competition organized in Pogradec, Lake Ohrid Region.
The activity was an initiative of "Dare to Act"and RIAS local organization, which was financed by the OlofPalme Center and Swedish funds.

This project aimed to promote the youth's talent in photography. It was also an activity to raise awareness of citizens, especially among young people for protecting the environment, as well as developing ideas about tourism perspective of the city.
This competition was focused not only in beautiful photos of the city and panorama, but also photos from daily life, where people live, the real face of urban and rural life of Pogradec area.Nevertheless, the Lake and the life around it dominated the competition. Young people believe that the lake is the spirit of this city, but also the most important source of living.

This competition has three winners:

The first place: Klaudio Spirollari
The second Place: redon Hamolli
Third Place: Ildi Balliu
The members of Jury's competitions were well known photographers and painters. Representatives from Municipality as well as from other organizations working in Pogradec participated in this ceremony. 

Enjoy some of the photos of this competition: