Showing posts with label lake ohrid biodiversity. Show all posts
Showing posts with label lake ohrid biodiversity. Show all posts

Monday, May 22, 2017

Biodiversity and Sustainable Tourism

By Irina Bokova, Director General of UNESCO

Lake Ohrid biodiversity
For more than 70 years, UNESCO has been working to foster scientific knowledge and cooperation on biodiversity and ecosystems, such as tropical forests, oceans, mountains. In recent years, the effect of human activities -- magnified by population growth and global climate change -- has reduced deeply biodiversity in ecosystems around the world. We need to join forces and find new ways to protect and promote biodiversity as our shared heritage, and a condition for a sustainable future for all.  Sustainable tourism is a powerful tool to raise awareness on biodiversity and to protect it for present and future generations. This is the spirit of the Cancun Declaration, adopted at the Thirteenth meeting of the Conference of the Parties to the Convention on Biological Diversity held in Mexico in 2016, which states: “there are pathways for ensuring the long-term sustainability of tourism while also ensuring that it contributes positively to biodiversity”. UNESCO works with all its partners to explore these pathways. We have supported ecotourism guide training for young people in Mata Atlântica Biosphere Reserve in Brazil. In Belarus, nature-based tourism programmes have been tailored for such activities as bird watching and canoeing, in co-operation with Vosges du Nord Biosphere Reserve in France. The preservation of biodiversity is vital for human lives and ecosystems – it is also a source of green growth and decent jobs. UNESCO’s Man and the Biosphere Programme, like the “Biosphere Destinations” initiative, brings green destinations, certificates and certified tourism together, showing also an employment growth rate of almost 70% in Portugal.
Prespa Lake
Through the World Heritage Sustainable Tourism Programme, UNESCO also works to strengthen policies and frameworks that support sustainable tourism to improve natural heritage management. Recently, a number of capacity-building workshops were led in four priority natural World Heritage sites in Lesotho, Malawi, South Africa, United Republic of Tanzania, Zambia and Zimbabwe.
Biodiversity is life. It is also a key condition for resilient ecosystems, able to adapt to a changing environment and unexpected challenges. Biodiversity is as necessary for nature and humankind as cultural diversity, to build stronger, more resilient societies, equipped with the tools they need to respond to the challenges of today and tomorrow. We need to foster this culture of diversity in all its forms as a chance and a strength for all. I see this as a key condition to achieve the sustainable development goals of the United Nations 2030 Agenda.



Biodiversiteti dhe Turizmi i qëndrueshëm
Irina Bokova, Drejtore e përgjithshme e UNESCO

Për më shumë se 70 vite, UNESCO ka punuar për të  nxitur njohjen shkencore dhe bashkëpunimin për biodiversitetin dhe ekosistemet, si pyjet tropikale, oqeanet dhe malet. Në vitet e fundit, efekti i aktiviteteve njerëzore,  plus shtimi i popullsisë dhe ndryshimet klimaterike kanë reduktuar thellësisht biodiveristetin në ekosistemet në gjithë botën. Ne duhet të bashkojmë forcat dhe të gjejmë rrugë të reja për të mbrojtur dhe promovuar biodiveristetin si trashëgimia jonë e përbashkët, dhe një kusht për të ardhme të qëndrueshme për të gjithë. Turizmi i qëndrueshëm është një mjet i fuqishëm për të rritur ndërgjegjësimin për biodiversitetin dhe për të mbrojtur atë nga brezat aktuale dhe të ardhshëm. Ky është dhe shpirti i Deklaratës së Kankunit, e miratuar në Takimin e 13-të të Konferencës për diversitetin biologjik në Meksiko në 2016 që thotë se ka rrugë që sigurojnë një qëndrueshmëri afatgjatë të turizmit ndërsa sigurojnë që ai kontribuon pozitivisht në biodiversitet. UNESCO punon më gjithe palet për të ekslploruar këto rrugë. Ne kemi mbështetur trajnimin e guidave të ekoturizmit për të rinjtë në  Rezerveen e Biosferes Mata Atlantika në Brazil. Në Bjellorusi programet e turizmit me bazë natyren përfshijnë aktiviete të tilla si vëzhgim zogjsh, apo canoeing. Ruajtja e biodiversitetit është thelbësore për jetët njerëzore dhe ekosistemet. Gjithashtu është dhe burim për rritje të hapësirave të gjelbëruara dhe për vende pune. Programi i UNESCO ‘Njeriu dhe Biosefera’,  si dhe iniciativat Destinacionet e Biosferes, kanë krijuar destinacione të gjelbra, dhe kanë rritur punësimin në më shumë se 70 % në Portugali. Përmes Programit për turizëm të qëndrueshëm të Trashëgimisë Botërore, UNESCO gjithashtu punon për të forcuar politikat dhe kornizat që mbështesin turizmin e qendrueshëm për të përmirësuar menazhimin e trashëgimisë natyrore.  

Biodiversiteti është jetë. Është kusht kryesor për ruajtjen e ekosistemeve. Është i nevojshem për natyren dhe njerëzimin si diversitet kulturor për të ndërtuar shoqëri më të forta, me vigjilente të pajisura me të gjitha mjetet për t’iu përgjigjur sfidave të sotshme dhe të së ardhmes. Ne duhet të nxisim këtë kulturë të diversitetit në të gjitha format si një shanc për të na fuqizuar të gjithëve. 

Monday, April 3, 2017

Archaeological Underwater World of Lake Ohrid Region, Albanian Side



The Lake Ohrid region has a very rich underwater archaeology, which has not been fully explored. The negative aspect of this lack of exploring is that people living beside the lake and the Albanians in general are not aware of the amazing heritage the region possesses. On the bright sight, this has contributed for the underwater world to remaining untouched, not ruined or robbed.

Scientifically and archaeologically Lake Ohrid is part of a geographic region that includes Lake Maliq (today the fields of Maliq) and the Large and Small Prespa lakes. This region has great underwater potential that is being explored by the Institute of Archaeology, particularly in the last decade.
 Adrian Anastasi is the head of the Underwater Archaeology Sector in Albania’s Institute of Archaeology and has directed all the underwater scientific projects in the region, during the last years. He created his team of young passionate specialists, trained and certified internationally. Together they are exploring, digging and studying the precious archaeological objects in the lakes and seas of Albania, in the framework of the project The archaeological map of Albanian shores, approved by the Institute and the National Council of Archaeology in the Ministry of Culture.
Starting from the period 2005–2007, Mr Anastasi and his team started the first exploration of the waters of Lake Ohrid on the Albanian side. The first topographical and geo-archaeological explorations began in the area from Pogradec to Hudenisht, and from Buqeze to Lin close to the border with Macedonia. What they found was amazing. Anastasi stated that there are “Five potentially rich underwater areas—recorded as Lin1, 2 and 3, and Hudenisht 1 and 2”. The team studied the findings and classified them as a prehistoric cultural heritage of great importance, not only for Albania but for the Balkans and beyond.
 
Sites Lin 1 and 3 date to the Neolithic era and Hudenisht 1 and 2 to the Bronze and early Iron ages, while Lin 2 is classified as heritage from the modern period, though nevertheless of special importance because a wooden mooring stands still in good condition, the remains of a small port, set in a stone basement. This may have served as a place to anchor small ships and characteristic wooden boats, dating back some three centuries.
Another important goal of the scientific work was the identification and mapping of the coordinates of this rich heritage area in order to protect it from the plans of local urban development and prevent damage and theft of archaeological objects. All the findings from the Lake Ohrid underwater area are reported to the Institute of Monuments in Tirana, the National Council of Archaeology, Regional Directorate of Korca under the Ministry of Culture and the Directorate of Border Police, Pogradec. Anastasi says that every exploration has been done with special attention paid to the UNESCO standards of the Paris Convention, November 2001. 
For the moment the team has drafted a map of the sites and compiled a range of documents, including graphics, videos and photographs. They have also extracted some small objects from the sites for further study, placing them for the moment in the Archaeological Museum at Durres. The findings were presented at the conference Days of Albanology, held at the National History Museum, Tirana, in December 2015 and published in the yearly bulletin 2015–2016 of the Institute of Archaeology. There are some findings also from explorations undertaken in the Prespa lakes, which are integrated with those from Lake Ohrid in order to gain a broader view of the relationships that existed among the old settlements, including also with other areas such as Maliq, Dunavec and Sovjan, Korca.
The main obstacle to further exploration and studies is financial support from the respective ministries, local governments and interested organisations, which can help greatly for this heritage to be explored and become known to the public of the region and the wider world.
Anastasi concluded that there is great potential to turn the region into a cultural tourism area, especially the protected site of Lin 3, where some additional ideas include: underwater digging and exploration, and opening of a National Museum. Also a diving centre could be opened, dedicated to people who love to explore underwater cultural heritage.

**
Bota nënujore e rajonit të liqenit të Ohrit, pjesa shqiptare

Liqeni i Ohrit është shumë i pasur me arkeologjinë nënujore, e cila nuk është eksploruar plotësisht. Aspekti negativ i kësaj mungese eksplorimi është se njerëzit që jetojnë pranë liqenit dhe shqiptarët në përgjithësi nuk janë në dijeni të trashëgimisë së jashtëzakonshme që rajoni ka. Ana e mirë e kësaj mosnjohje është se bota nënujore fatmirësisht ka mbetur e paprekur, nuk është shkatërruar dhe vjedhur.
Liqeni i Ohrit në këndvështrimin shkencor dhe në një klasifikim arkeologjik është pjesë e rajonit gjeografik ku përfshihet, ish Liqeni i Maliqit, (sot fusha e Maliqit) dhe Liqenet e Prespës së Madhe dhe asaj të Vogël. Ai ka një potencial të madh arkeologjik nënujor, i cili po zbulohet dhe studiohet nga Instituti i Arkeologjisë, sidomos në dhjetëvjeçarin e fundit. Ardian Anastasi është drejtuesi i arkeologjisë nënujore në Institutin e vetëm të Arkeologjisë në Shqipëri dhe gjatë gjithë këtyre viteve, me pasion ka drejtuar të gjitha projektet kërkimore shkencore të zhvilluara në këtë liqen.
Ai ka krijuar dhe drejton që prej një dekade, ekipin e tij të kërkimeve arkeologjike nënujore, të trajnuar dhe të çertifikuar ndërkombëtarisht, të cilët zbulojnë, gërmojnë dhe studiojnë pasuritë e vyera arkeologjike nënujore në liqenet dhe detet që lagin brigjet shqiptare në kuadër të projektit kombëtar “Harta Arkeologjike Nënujore e Bregdetit Shqiptar”, të miratuar nga Instituti i Arkeologjisë dhe Këshilli Kombëtar i Arkeologjisë në Ministrinë e Kulturës.
Në vitet 2005-2007 Anastasi dhe ekipi i tij nisi eksplorimet e tija të para nënujore në Liqenin e Ohrit, pjesën shqiptare. Nga studimet paraprake topografike dhe gjeoarkeologjike u vendos që kërkimet të zhvilloheshin dhe të privilegjonin zonat në sekuencën Pogradec – Hudënisht – Buqezë – Lin – kufiri me FYROM. Ajo çka ai zbuloi në këtë rajon ishte e jashtëzakonshme. “U zbuluan pesë zona me potencial shumë të lartë arkeologjik, të cilat u klasifikuan me emërtimet Lin 1, 2 dhe 3 si dhe Hudënisht 1 dhe 2” - thote Anastasi.
Ekipi i drejtuar prej tij, i klasifikoi këto zbulime si trashëgimi kulturore prehistorike të një rëndësie të veçantë, jo vetëm për vendin tonë, por të një niveli Ballkanik dhe më gjërë.
Vendbanimet palafite prehistorike të Neolitit i përkasin sitet arkeologjike Lin 1 dhe 3, ato të Bronzit të mesëm dhe fillimit të periudhës së Hekurit i përkasin sitet arkeologjike Hudënisht 1 dhe 2, ndërsa siti Lin 2 klasifikohet i periudhës moderne, por që ka një rëndësi të veçantë, pasi është dëshmia e vetme deri më tani, e një skele me këmbë druri të përforcuara me një bazament të madh gurësh. Ajo ka shërbyer për qëndrimin e anijeve të vogla dhe barkave karakteristike të drurit dhe mundet ti ketë fillesat e saj ndoshta edhe tre shekuj më pare.
Një qëllim i rëndësishëm i punës shkencore ishte identifikimi i koordinatave të zonës së trashëgimisë me qëllim mbrojtjen paraprake, si nga planet zhvillimore urbanistike të pushtetit lokal, ashtu edhe nga dëmtimet apo grabitjet klandestine të këtyre sitve arkeologjike. Për të gjitha këto është vënë në dijeni Instituti i Monumenteve në Tiranë, Këshilli Kombëtar i Arkeologjisë, Drejtoria Rajonale e Korçës në varësi nga Ministrisë së Kulturës, si dhe Drejtoria e Policisë Kufitare e Pogradecit.
Anastasi shton se vëmendje të veçantë i është kushtuar aplikimit të standarteve UNESCO për këto site, të cilat janë përcaktuar në Konventën UNESCO të Parisit, Nëntor 2001 dhe që orjentojnë dhe privilegjojnë studimet dhe diagnostikimet të cilat nuk dëmtojnë apo shqetësojnë sitin arkeologjik nënujor. Ekipi ka realizuar planimetritë e këtyre siteve, ka kryer dokumentime të veçanta grafike dhe video-fotografike si dhe ka mare disa kampione enësh për studim, të cilat ndodhen në Muzeun Arkeologjik të Durrësit.
E gjithë kjo punë dhe rëndësia e saj, është prezantuar në konferencën kombëtare “Ditët e Albanologjisë dhjetor 2015” në Muzeun Hitorik Kombëtar në Tiranë si dhe në prezantimet e institutit të arkeologjisë në analizat e punës së fund vitit 2015-16. Këto zbulime janë integruar edhe me rezultatet e kërkimeve tona ne Liqenet e Prespës së Madhe dhe asaj të Vogël, për të krijuar një opinion më të zgjeruar shkencor mbi marrëdhëniet që kanë pasur me njëri-tjetrin keto vendbanime, përfshirë edhe ato të Maliqit, Dunavecit dhe Sovjanit të Korçës.
Për të çuar përpara këto studime, ide dhe bashkëpunime del e nevojshme edhe mbështetja financiare nga ana e ministrive përkatëse, pushtetit vendor pse jo dhe nga organizmat e interesuar që kjo trashëgimi të eksploroihet dhe të bëhet e njohur për publikun e rajonit dhe më gjerë.
Anastasi thotë se zona ka një potencial shumë të madh turistik për ta kthyer rajonin rreth liqenit të Ohrit, në pjesën shqiptare, veçanërisht zonën Lin 3 si një zonë ideale ku mund të zhvillohen eksporime nënujore dhe hapja e një Muzeu Kombëtar. Po kështu mund të hapet dhe një qendër zhytjeje, që t’i kushtohet njerëzve që duan të eksplorojnë trashëgiminë kulturore nënujore.

Monday, February 27, 2017

The Snail of Ohrid



Gocea ohridana is a snail found in only one location in the world—Lake Ohrid.

The whole population lives under stones in an area not bigger than 10 km2 at a depth of down to 3 m. Globally classified as Critically Endangered on the IUCN Red List of Threatened Species, the main threats this snail faces include deforestation of the neighbouring areas that lead to erosion and an increased sediment load, stressing its ability to filter water.

Pollution from sewage from the settlements around the lake and agriculture in the Prespa Lakes basin, which drains into Lake Ohrid through underground connections, is another major threat to this species. The good news, however, is that the Macedonian part of Lake Ohrid is protected as a World Heritage Site.

The Albanian side is currently under national protection, while an international effort is under way to extend the existing World Heritage Property to cover the whole region of the lake.
Story by: Altina Ismaili and IUCN

 **
Gocea ohridana është një kërmill që gjendet vetëm në një vend të botës, në Liqenin e Ohrit. Gjithë popullsia e tyre jeton nën gurë në një zonë jo më të madhe se 10 km2 ne një thellësi deri në 3 m. Globalisht klasifikohet si mjaft e rrezikuar në listën e kuqe të IUCN për speciet e kërcënuara. Kërcënimi më i madh me të cilën përballet ky kërmill është shpyllëzimi në zonat e afërta, që cojnë në erozion dhe një rritje të ngarkesës së sendimenteve që pengojnë aftësinë e tij për ta filtruar ujin.

Ndotja nga ujërat e zeza që derdhen në liqen është një tjetër kërcënim për këto specie.
Lajmi i mirë është se sidoqoftë pjesa maqedonase e liqenit është e mbrojtur si trashëgimi botërore. Pjesa shqiptare është aktualisht nën mbrojtje kombëtar ndërsa një përpjekje ndërkombëtare po realizohet për ta shtrirë pasurinë aktuale botërore dhe për ta mbuluar gjithë rajonin e liqenit.