Showing posts with label transboundary lake. Show all posts
Showing posts with label transboundary lake. Show all posts

Tuesday, July 11, 2017

Lake Ohrid region World Heritage nomination file in progress

The State Party of Albania is progressing with the nomination file to for the extension of the World Heritage property the Natural and Cultural Heritage of the Ohrid region to the Albanian side of Lake Ohrid, which comprises one third of the lake.
Lake Ohrid, Photo: Ardian Fezollari
Albania’s Ministries of Environment and Culture confirmed that the EU-funded project Towards strengthened governance of the shared trans-boundary natural and cultural heritage of the Lake Ohrid region is now entering the final phase with the preparation of the nomination file. “We have worked very hard, and think that now the voluminous file is almost ready.” says the head of the Albanian expert team working on the file, Dr Spase Shumka, a hydrobiologist and professor at the Agriculture University, Tirana. It is hoped that the nomination file will be ready for submission to UNESCO by the Albanian authorities early next year.

The nomination extension file (also known as a major boundary modification) currently has over 100 pages and includes sections on the identification and description of the site, and most importantly, the justification for its inclusion on the World Heritage List. There are many interesting facts about the Lake Ohrid region that were not well-known before, even by locals. For example, the Lake Ohrid region has 18 natural monuments proclaimed as IUCN Category III protected areas by government decision no. 676, dated 20 December 2002. Among these monuments there are ten geological monuments, three hydrological monuments and five biological monuments.


When asked what the most difficult part was in preparing the nomination file, Dr Shumka noted that it took much effort to undertake a comparative analysis of Lake Ohrid with other ancient lakes in Europe and elsewhere in the world that are also listed on the World Heritage list, analysing the significant attributes of Lake Ohrid, why it is unique, and why it should be inscribed on the UNESCO World Heritage List. The difficulties, says Dr Shumka, lie in the fact that in Albania there are very few written studies or historical facts verifying ancient settlements in the area, because during the time of communism no extensive scientific study of the area was undertaken.

Spase Shumka 
The nomination document also examines the rapid changes and developments after 1990 and the increasing human population in the lake catchment areas (almost tripling), the eutrophication of the water, and the continuing use of water for agriculture as factors that are currently adversely affecting the ecosystems. It was only in November 1999 that the Albanian side of Lake Ohrid was proclaimed as a Protected Area, which covers both water and terrestrial ecosystems (Pogradec Terrestrial–Aquatic Territory Protected Landscape Area, with a surface area of 27,323 ha)..

Dr Shumka states that, unsurprisingly, the natural attributes of the Albanian side of Lake Ohrid are the same as on the Macedonian side. The nomination file also highlights that the Lake Ohrid and Prespa region represents a unique ecological and bio-geographical phenomenon in Europe. Along with a large number of endemic, rare and relict species of high significance, their different ecological characteristics, distribution and origin have contributed to the region‘s uniqueness.

Arta Dollani
Meanwhile, Arta Dollani, Director of Institute of Cultural Monuments of the Republic of Albania, advises on the cultural heritage of Lake Ohrid, highlighting that this is equally as important as the natural part: “The lakeside, the cultural attributes and landscape of Lin Peninsula and Lin village, as well as the scenic area of Lin and Drilon, the north part of Lin, and the pile dwellings (former stilt houses/palafittes) are all to be included in the nomination file. This region has cultural attributes and outstanding values similar to those of the Macedonian parts, which already have gained the World Heritage status. The proposed region has a special morphology and position. 
Surrounding fields, views from Galicica and Mali i Thate, archaeological ruins of the Palaeo-Christian church and palafitte along the lakeside in Lin village and its mosaic with its visual integrity and well-preserved traditional architecture, all encompass outstanding values of heritage. The buffer zone includes a region settled since pre-historic times, with traces from the Via Egnatia. The Lin Peninsula and its architecture, Palaeo-Christian church is one of the best examples of its kind in Albania, as well as traces of palafitte as a cultural landscape, and aspects of cultural heritage and traditional crafts. Having guidelines and the recommendations of experts from ICOMOS, IUCN & ICCROM to ensure the protection and integrity of the unique values of cultural heritage in the possible area for World Heritage nomination, the working group from the Ministry of Culture, Institute of Monuments and Regional Directorate of Korca have substantially contributed in the preparation of the Draft Annex – the World Heritage Supplement to the Management Plan of the Protected Landscape of Pogradec Region (2017–2027), a document that accompanies the nomination file. The technical group of the Ministry of Culture and Institute of Monuments undertook an evaluation of the cultural heritage material and spiritual aspects of the Albanian part of Lake Ohrid”- she says.
After the last revision, the nomination file will be sent to the Ministry of Foreign Affairs. It is this ministry that will hand the file to the UNESCO World Heritage Centre for the usual evaluation process by the IUCN and ICOMOS and eventually for discussion by the World Heritage Committee. Dr Shumka says that, hopefully in 2020, the Albanian part of Lake Ohrid will be inscribed as a World Heritage property.

Shqip

Dosja për nominimin e Liqenit të Ohrit si pasuri botërore në progres

Shqipëria po përparon në përgatitjen e dosjes për zgjerimin e pasurisë së trashëgimisë botërore natyrore dhe kulturore të rajonit të Liqenit të Ohrit, me pjesën shqiptare të Liqenit, e cila përbën një të tretën. Ministritë shqiptare të Mjesidit dhe Kulturës konfirmuan se projekti i financuar nga BE: “Drejt një qeverisjeje të përbashkët të trashëgimisë natyrore dhe kulturore ndërkufitare të rajonit të Liqenit të Ohrit”, po hyn tashmë në fazën finale me përgatitjen e dosjes së nominimit. “Ne kemi punuar shumë, dhe mendoj se tashmë dosja voluminoze është gati, thotë kreu i grupit të ekspertëve që po punojnë më diosjen z Spase Shumka, një hidrobiolog dhe professor në Universitetin Bujqësor Tiranë. Shpresohet që dosja të jetë gati për t’u dorëzuar në UNESCO nga autoritetet shqiptare në fillim të vitit që vjen.
Dosja për zgjerimin e këtij nominimi, (gjithashtu njihet si një modifikim i madh i kufirit të kësaj pasurie) tashmë ka 100 faqe dhe përfshin seksione që kanë të bëjnë me identifikimin dhe përshkrimin e kësaj pasurie, por më e rëndësishmja është justifikimi i përfshirjes së kësaj pjese të Liqenit në Listën e Trashëgimisë Botërore. Ka shumë fakte interesante për rajonin e Liqenit të Ohrit, që nuk kanë qenë të njohura më parë, edhe nga banorët lokalë. Për shembull, Rajoni i Liqenit të Ohrit, ka 18 monumente natyrore të shpallura si zona të mbrojtura, kategoria III sipas IUCN, në bazë të një vendimi qeverie nr 676 datë 20 dhjetor 2002. Mes këtyre monumenteve, janë dhjetë monumente gjeologjike, tre hidrologjike dhe pesë monumente biologjike.
Kur u pyet, se cila ishte pjesa më e vështirë në përgatitjen e kësaj dosjes, Dr Shumka theksoi se është dashur shumë përpjekje në analizën krahasuese të Liqenit të Ohrit me liqene të tjerë antikë në Europë dhe kudo në botë, që janë të listuar në Trashëgiminë botërore; është dashur të analizohen cilësitë e rëndësishme të Liqenit, përse ai është unik, dhe përse duhet të hyjë në listën e UNESCO. Vështirësia thotë Dr Shumka qendron gjithashtu në faktin se në Shqipëri ka pak studime të shkruara apo fakte historike që verifikojnë vendbanimet antike në zonë, sepse gjatë kohës së komunizmit, nuk ka patur studime shteruese shkencore për këtë zonë.
Dokumenti i nominimit gjithashtu ekzaminon ndryshimet dhe zhvillimet e shpejta pas viteve 1990 dhe rritjen e popullsisë në zonën rreth liqenit, ndotjen e ujit, dhe përdorimi i ujit për bujqësi si faktorë që aktualisht kanë prekur ekosistemet. Ishte nëntori i vitit 1999 kur pjesa shqiptare e Liqenit të Ohrit, u shpall zonë e mbrojtur, që përfshin ekosistemet e ujit dhe të tokës, gjithsej një sipërfaqe 27 323 ha.
Doktor Shumka deklaron se fatmirësisht atributet natyrore të pjesës shqiptare të Liqenit të Ohrit, janë njësoj si në pjesën maqedonase. Dosja e nominimit gjithashtu thekson se rajonet e Liqenit të Ohrit dhe Prespës përfaqësojnë një fenomen unik ekonologjik dhe biogjeografik në Europë. Bashkë më një numër të madh speciesh endemike, të rralla dhe relikte me rëndësi të lartë, karakteristikat e tyre ekologjike, shpërndarja dhe origjina kanë kontribuar në unicitetin e rajonit.
Ndërkohë Arta Dollani, Drejtore e Institutit të Monumenteve kulturore të Republikës së Shqipërisë flet mbi trashëgiminë kulturore të Liqenit të Ohrit duke theksuar se është po aq e rëndësishme sa trashëgimia natyrore. Në kufirin e zonës së propozuar për statusin pasuri botërore përfshihet: “Vija e Bregut të Liqenit, veçoritë kulturore të peisazhit të gadishullit të Linit dhe fshati Lin, zonat kritike për integritetin skenik të Liqenit (driloni, pjesa e bregut në veri të Linit), zonat ku janë identifikuar vendbanimet palafite”. Ky rajon i propozuar përfshin karakteristika dhe atribute të rëndësishme kulturore që pasqyrojnë ato të pjesës maqedonase që ka statusin pasuri botërore, thotë Dollani. Ajo shton se rajoni i propozuar ka një pozicion dhe morfologji të veçantë. Fushat përreth, fushëpamjet e hapura drejt malit Galicica, malit Mali i Thate, Rrafshit të Strugës dhe Ohrit, rrënojat arkeologjike të bazilikës paleokristiane dhe të vendbanimeve palafite përgjatë bregut të liqenit dhe fshati i Linit me me integritetin vizual të ruajtur ende dhe arkitekturën tradicionale, janë burime të trashëgimisë dhe vlera të qënësishme.
Kufiri i (propozuar) i këtij rajoni përfshin tipare që përcjellin vlerën e jashtëzakonshme universale të pronës në territorin maqedonas që ka status pasuri botërore.
Brenda këtij kufiri përfshihet një rajon i banuar që në periudhat prehistorike, udhëkalim i Via Egnatia, gadishullin e Linit me shëmbujt e arkitekturës së trashëguar, rënojat e kishës paleo kristiane dhe mozaikët e saj, një nga shembujt më përfaqësues të artit të punimit të mozaikut të periudhës paleokristine në Shqipëri, gjurmë te vendbanimeve palafite të identifikuara dhe peisazhi kulturor, aspekte dhe vlera të trashëgimisë shpirtërore dhe artizanatit lokal.
Në kuadër të projektit “Drejt një qeverisjeje të përbashkët të trashëgimisë natyrore dhe kulturore ndërkufitare të rajonit të Liqenit të Ohrit” është përgatitur dhe finalizuar “Dokumenti Strategjik i cili identifikon Mundësitë e Zhvillimit të Qendrueshëm në pjesën shqiptare të rajonit të Liqenit të Ohrit”. Ky dokument është përgatitur nga trupat këshillimore ICOMOS dhe IUCN në përgatitjen e të cilit kanë kontribuar institucionet shqiptare të përfshira në këtë projekt. Janë proces pergatitje: Drafti i dosjes së nominimit të rajonit shqiptar të Liqenit të Ohrit për statusin pasuri botërore e UNESCO-s si zgjerim i pasurisë së trashëgimisë botërore “Natural and Cultural Heritage of the Ohrid region”. “Manuali për mirëmbajtjen dhe rehabilitimin e trashëgimisë arkitektonike të pjesës shqiptare të Liqenit të Ohrit”.
Pas rishikimit të fundit, dosja e nominimit do të dërgohet në Ministrinë e Jashtme. I takon kësaj Ministrie që të dorëzojë dosjen në Qendrën e Trashëgimisë botërore të Unescos për procesin e vlerësimit të zakonshëm nga IUCN dhe ICOMOS, ku gjithashtu do bëhet dhe diskutimi i komitetit të Trashëgimisë Botërore. Doktor Shumka thotë se shpreson që në 2020 pjesa shqiptare e Liqenit të Ohrit të hyjë në UNESCO si pasuri e trashëgimisë botërore.

Monday, June 26, 2017

The lovely guest house of Rosa in Lin Village

Lin, situated on the shores of Lake Ohrid, is that picturesque village and peninsula you see once you begin to descend Qafa e Thanes on the border between Albania and the former Yugoslav Republic of Macedonia. It is a lovely village with red-roofed houses and covered in flowers. The lake here shows its deepest blue, creating a perfect harmony against the hilly bay. If you are a visitor to Lin and want to stay a night or two, Rosa’s guest house is perfect. Everybody knows Rosa and her husband, who run one of the two guest houses in the village. 
She has learned how to promote her business, and the guest house is already on Trip Advisor and in many travel guides that include Lin in their itineraries. Rosa understands that listing a business with online travel agencies and establishing connections with tour guides and tour operators are crucial to having tourists throughout the year, not only in summer. But the best promotion is her hospitality, the way she cares for her guests, cooks and serves breakfast, her clean house and permanent smile. It means a lot to a tourist. People talk about the guest house, suggest it to friends, and so she always has visitors. The three-storey house has six rooms with twelve beds, though it can accommodate more than 15 people. Rosa has thought much on how to keep guests busy and happy. The best place is the garden with its lake view. The lake is at your feet, and right there is a private boat, free for guests. You can take a ride onto Ohrid Lake, feel and breathe it fully. She also has a private beach, where you can sunbathe and swim throughout the day. 
 
 Her guest house is a Bed & Breakfast, though you can order lunch or dinner, which she will prepare with care using the fresh produce of the village. The king of the table is always Koran, the endemic trout, one of 17 species of fish found in the depths of Lake Ohrid. Byrek or lakror filled with fresh vegetables are always part of the meal. Some wine or raki is always present. After a restful sleep, you have the best breakfast ever: eggs, butter, pancakes with jam, homemade with a rich flavour.
The tourists she looks after are delighted with their stay at her guest house, promising to return.
The Bed & Breakfast forms part of Tour Egnatia, for tourists from as far away as Australia, which includes a night’s accommodation in her house. Rosa is full of optimism about the business she has chosen. She is only 35 years old and is confident in managing her business with her husband, and has ideas to expand; already, in the summer, she takes on two people—her nieces. This family business concentrated on Rosa, her house and her hospitality is an example for other residents by the shores of Lake Ohrid.


Bujtina e këndshme e Rozës në Lin


Fshati piktoresk dhe gadishulli i Linit shtrihet në bregun e Liqenit të Ohrit dhe është fshati i parë që duket sapo zbret Qafën e Thanës, në kufi me Shqipërinë dhe Ish-republikën Jugosllave të Maqedonisë. Është një fshat i këndshëm me shtëpi me çati të kuqe dhe të rrethuara me lule. Liqeni këtu reflekton ngjyrën blu të fortë, i cili bie në harmoni me gjirin kodrinor. Nëse vendosni të vizitoni Linin dhe doni të qëndroni një natë apo dy netë, bujtina e Rozës është ideale për të pushuar. Të gjithë e njohin Rozën dhe bashkëshortin e saj, të cilët drejtojnë një nga bujtinat në fshatin Lin. Roza ka mësuar të promovojë biznesin e saj dhe bujtina është e regjistruar në TripAdvisor dhe në shumë guida të tjera udhëtimi që përfshijnë Linin në itineraret e tyre. 
Roza është e njohur me faktin se listimi i biznesit në agjencitë online të udhëtimeve dhe kontakti me operatorët turistikë janë shumë të rëndësishme për tërheqjen e turistëve gjatë gjithë vitit, jo vetëm në sezonin veror. Por promovimi më i mirë është mikpritja e saj, mënyra si ajo kujdeset për mysafirët, si gatuan dhe si shërben mëngjesin, shtëpia saj e pastër dhe buzëqeshja e saj. Kjo do të thotë shumë për turistët, njerëzit flasin për bujtinën, ua sugjerojnë miqve të tyre dhe këto sjellin shumë vizitorë. Shtëpia 3-katëshe ka 6 dhoma dhe 12 shtretër, edhe pse mund të akomodojë më shumë se 15 njerëz. Roza ka menduar se si t’i argëtojë dhe lumturojë mysafirët e saj. Hapësira më e mirë është kopshti me pamje nga liqeni. Liqeni është në buzë të kopshtit dhe atje mund të përdorni varkën private të bujtinës, e cila është pa pagesë për mysafirët. Mund të bëni një shëtitje me varkë në liqenin e Ohrit dhe të shijoni bukurinë e tij në mënyrën më të mirë të mundshme. Bujtina ka dhe një plazh privat ku mund të bëni banjo dielli dhe të notoni në liqen. Bujtina e saj ofron fjetje dhe mëngjes, por gjithashtu ju mund të porositni drekë ose darkë, të cilën Roza do t’ua përgatisë me kujdes dhe me produkte të freskëta të fshatit. Mbreti i tavolinës është gjithmonë peshku i Koranit, trofta - një nga 17 llojet e peshqve që gjendet në thellësitë e liqenit të Ohrit. Byreku ose lakrori i mbushur me perime të freskëta janë gjithmonë pjesë e gatimeve. Po ashtu dhe pak verë ose raki janë gjithmonë prezente në tavolinë. Pas një gjumi të këndshëm, ju pret mëngjesi i shijshëm me: vezë, gjalpë, petulla me reçel të bërë vetë me shije të mrekullushme. 
Turistët që kanë qëndruar të bujtina saj janë larguar gjithmonë të kënaqur dhe kanë premtuar se do të kthehen sërish. Bujtina e Rozës është pjesë e turit të Egnatias, nga i cili ajo ka patur turistë që kanë ardhur nga Australia e largët dhe kanë qëndruar në shtëpinë e saj. Roza shprehet shumë optimiste për biznesin që ajo ka hapur. Ajo është vetëm 35 vjeçe dhe ka shumë vetëbesim në menaxhimin e biznesit të saj së bashku me bashkëshortin dhe ka ide të reja për të zgjeruar biznesin e saj. Në verë ajo merr dy mbesat e saj që të punojnë aty. Ky biznes familjar i përqendruar te Roza, shtëpia e saj dhe mikpritja janë një shembull i mirë për banorët e tjerë që jetojnë pranë brigjeve të liqenit të Ohrit.

Monday, April 3, 2017

Archaeological Underwater World of Lake Ohrid Region, Albanian Side



The Lake Ohrid region has a very rich underwater archaeology, which has not been fully explored. The negative aspect of this lack of exploring is that people living beside the lake and the Albanians in general are not aware of the amazing heritage the region possesses. On the bright sight, this has contributed for the underwater world to remaining untouched, not ruined or robbed.

Scientifically and archaeologically Lake Ohrid is part of a geographic region that includes Lake Maliq (today the fields of Maliq) and the Large and Small Prespa lakes. This region has great underwater potential that is being explored by the Institute of Archaeology, particularly in the last decade.
 Adrian Anastasi is the head of the Underwater Archaeology Sector in Albania’s Institute of Archaeology and has directed all the underwater scientific projects in the region, during the last years. He created his team of young passionate specialists, trained and certified internationally. Together they are exploring, digging and studying the precious archaeological objects in the lakes and seas of Albania, in the framework of the project The archaeological map of Albanian shores, approved by the Institute and the National Council of Archaeology in the Ministry of Culture.
Starting from the period 2005–2007, Mr Anastasi and his team started the first exploration of the waters of Lake Ohrid on the Albanian side. The first topographical and geo-archaeological explorations began in the area from Pogradec to Hudenisht, and from Buqeze to Lin close to the border with Macedonia. What they found was amazing. Anastasi stated that there are “Five potentially rich underwater areas—recorded as Lin1, 2 and 3, and Hudenisht 1 and 2”. The team studied the findings and classified them as a prehistoric cultural heritage of great importance, not only for Albania but for the Balkans and beyond.
 
Sites Lin 1 and 3 date to the Neolithic era and Hudenisht 1 and 2 to the Bronze and early Iron ages, while Lin 2 is classified as heritage from the modern period, though nevertheless of special importance because a wooden mooring stands still in good condition, the remains of a small port, set in a stone basement. This may have served as a place to anchor small ships and characteristic wooden boats, dating back some three centuries.
Another important goal of the scientific work was the identification and mapping of the coordinates of this rich heritage area in order to protect it from the plans of local urban development and prevent damage and theft of archaeological objects. All the findings from the Lake Ohrid underwater area are reported to the Institute of Monuments in Tirana, the National Council of Archaeology, Regional Directorate of Korca under the Ministry of Culture and the Directorate of Border Police, Pogradec. Anastasi says that every exploration has been done with special attention paid to the UNESCO standards of the Paris Convention, November 2001. 
For the moment the team has drafted a map of the sites and compiled a range of documents, including graphics, videos and photographs. They have also extracted some small objects from the sites for further study, placing them for the moment in the Archaeological Museum at Durres. The findings were presented at the conference Days of Albanology, held at the National History Museum, Tirana, in December 2015 and published in the yearly bulletin 2015–2016 of the Institute of Archaeology. There are some findings also from explorations undertaken in the Prespa lakes, which are integrated with those from Lake Ohrid in order to gain a broader view of the relationships that existed among the old settlements, including also with other areas such as Maliq, Dunavec and Sovjan, Korca.
The main obstacle to further exploration and studies is financial support from the respective ministries, local governments and interested organisations, which can help greatly for this heritage to be explored and become known to the public of the region and the wider world.
Anastasi concluded that there is great potential to turn the region into a cultural tourism area, especially the protected site of Lin 3, where some additional ideas include: underwater digging and exploration, and opening of a National Museum. Also a diving centre could be opened, dedicated to people who love to explore underwater cultural heritage.

**
Bota nënujore e rajonit të liqenit të Ohrit, pjesa shqiptare

Liqeni i Ohrit është shumë i pasur me arkeologjinë nënujore, e cila nuk është eksploruar plotësisht. Aspekti negativ i kësaj mungese eksplorimi është se njerëzit që jetojnë pranë liqenit dhe shqiptarët në përgjithësi nuk janë në dijeni të trashëgimisë së jashtëzakonshme që rajoni ka. Ana e mirë e kësaj mosnjohje është se bota nënujore fatmirësisht ka mbetur e paprekur, nuk është shkatërruar dhe vjedhur.
Liqeni i Ohrit në këndvështrimin shkencor dhe në një klasifikim arkeologjik është pjesë e rajonit gjeografik ku përfshihet, ish Liqeni i Maliqit, (sot fusha e Maliqit) dhe Liqenet e Prespës së Madhe dhe asaj të Vogël. Ai ka një potencial të madh arkeologjik nënujor, i cili po zbulohet dhe studiohet nga Instituti i Arkeologjisë, sidomos në dhjetëvjeçarin e fundit. Ardian Anastasi është drejtuesi i arkeologjisë nënujore në Institutin e vetëm të Arkeologjisë në Shqipëri dhe gjatë gjithë këtyre viteve, me pasion ka drejtuar të gjitha projektet kërkimore shkencore të zhvilluara në këtë liqen.
Ai ka krijuar dhe drejton që prej një dekade, ekipin e tij të kërkimeve arkeologjike nënujore, të trajnuar dhe të çertifikuar ndërkombëtarisht, të cilët zbulojnë, gërmojnë dhe studiojnë pasuritë e vyera arkeologjike nënujore në liqenet dhe detet që lagin brigjet shqiptare në kuadër të projektit kombëtar “Harta Arkeologjike Nënujore e Bregdetit Shqiptar”, të miratuar nga Instituti i Arkeologjisë dhe Këshilli Kombëtar i Arkeologjisë në Ministrinë e Kulturës.
Në vitet 2005-2007 Anastasi dhe ekipi i tij nisi eksplorimet e tija të para nënujore në Liqenin e Ohrit, pjesën shqiptare. Nga studimet paraprake topografike dhe gjeoarkeologjike u vendos që kërkimet të zhvilloheshin dhe të privilegjonin zonat në sekuencën Pogradec – Hudënisht – Buqezë – Lin – kufiri me FYROM. Ajo çka ai zbuloi në këtë rajon ishte e jashtëzakonshme. “U zbuluan pesë zona me potencial shumë të lartë arkeologjik, të cilat u klasifikuan me emërtimet Lin 1, 2 dhe 3 si dhe Hudënisht 1 dhe 2” - thote Anastasi.
Ekipi i drejtuar prej tij, i klasifikoi këto zbulime si trashëgimi kulturore prehistorike të një rëndësie të veçantë, jo vetëm për vendin tonë, por të një niveli Ballkanik dhe më gjërë.
Vendbanimet palafite prehistorike të Neolitit i përkasin sitet arkeologjike Lin 1 dhe 3, ato të Bronzit të mesëm dhe fillimit të periudhës së Hekurit i përkasin sitet arkeologjike Hudënisht 1 dhe 2, ndërsa siti Lin 2 klasifikohet i periudhës moderne, por që ka një rëndësi të veçantë, pasi është dëshmia e vetme deri më tani, e një skele me këmbë druri të përforcuara me një bazament të madh gurësh. Ajo ka shërbyer për qëndrimin e anijeve të vogla dhe barkave karakteristike të drurit dhe mundet ti ketë fillesat e saj ndoshta edhe tre shekuj më pare.
Një qëllim i rëndësishëm i punës shkencore ishte identifikimi i koordinatave të zonës së trashëgimisë me qëllim mbrojtjen paraprake, si nga planet zhvillimore urbanistike të pushtetit lokal, ashtu edhe nga dëmtimet apo grabitjet klandestine të këtyre sitve arkeologjike. Për të gjitha këto është vënë në dijeni Instituti i Monumenteve në Tiranë, Këshilli Kombëtar i Arkeologjisë, Drejtoria Rajonale e Korçës në varësi nga Ministrisë së Kulturës, si dhe Drejtoria e Policisë Kufitare e Pogradecit.
Anastasi shton se vëmendje të veçantë i është kushtuar aplikimit të standarteve UNESCO për këto site, të cilat janë përcaktuar në Konventën UNESCO të Parisit, Nëntor 2001 dhe që orjentojnë dhe privilegjojnë studimet dhe diagnostikimet të cilat nuk dëmtojnë apo shqetësojnë sitin arkeologjik nënujor. Ekipi ka realizuar planimetritë e këtyre siteve, ka kryer dokumentime të veçanta grafike dhe video-fotografike si dhe ka mare disa kampione enësh për studim, të cilat ndodhen në Muzeun Arkeologjik të Durrësit.
E gjithë kjo punë dhe rëndësia e saj, është prezantuar në konferencën kombëtare “Ditët e Albanologjisë dhjetor 2015” në Muzeun Hitorik Kombëtar në Tiranë si dhe në prezantimet e institutit të arkeologjisë në analizat e punës së fund vitit 2015-16. Këto zbulime janë integruar edhe me rezultatet e kërkimeve tona ne Liqenet e Prespës së Madhe dhe asaj të Vogël, për të krijuar një opinion më të zgjeruar shkencor mbi marrëdhëniet që kanë pasur me njëri-tjetrin keto vendbanime, përfshirë edhe ato të Maliqit, Dunavecit dhe Sovjanit të Korçës.
Për të çuar përpara këto studime, ide dhe bashkëpunime del e nevojshme edhe mbështetja financiare nga ana e ministrive përkatëse, pushtetit vendor pse jo dhe nga organizmat e interesuar që kjo trashëgimi të eksploroihet dhe të bëhet e njohur për publikun e rajonit dhe më gjerë.
Anastasi thotë se zona ka një potencial shumë të madh turistik për ta kthyer rajonin rreth liqenit të Ohrit, në pjesën shqiptare, veçanërisht zonën Lin 3 si një zonë ideale ku mund të zhvillohen eksporime nënujore dhe hapja e një Muzeu Kombëtar. Po kështu mund të hapet dhe një qendër zhytjeje, që t’i kushtohet njerëzve që duan të eksplorojnë trashëgiminë kulturore nënujore.

Monday, March 13, 2017

Fall for Macedonia's sleepy charm in Ohrid

Overlooking the extraordinarily blue waters of its eponymous lake, Ohrid enjoys a stunning position that is best viewed from a boat.
From there you will see the town’s terracotta roofs broken up by centuries-old church spires (the city claims once to have had 365) and overlooked by the turreted walls of Car Samoil’s Castle.
Ohrid has transformed itself from Macedonia’s religious centre to its busiest holiday resort and its beaches are the best by far in this landlocked nation.
However, a planned new lakeshore development will likely change this sleepy town forever, making now a great time to go.

TELL ME MORE…
Outside the summer months Ohrid seems like a sleepy place and this is at the core of its charm: the cobbled streets with traditional Ottoman houses form a maze that leads up the hillside to the Gorna Porta, where the old town meets the ancient amphitheatre and the fortress.
Here you will still see elderly women dressed in black carrying groceries home from the market and hanging out washing over the ancient lanes.
The famous churches that dot the old town and the areas around it are little short of miraculous survivors: the Sveta Sofia Cathedral is an 11th-century structure that includes Byzantine frescoes that can still be seen in the apse, while the Church of Sveti Jovan at Kaneo is one of the most photographed places in the Balkans, with its wonderful silhouette framed by the waters of Lake Ohrid beyond.
 
UNMISSABLE EXPERIENCES

Ambling along the over-water wooden walkway past Lake Ohrid’s cliffs takes you from the heart of the old town to the idyllic sandy cove of Kaneo.
Order a plate of fried fish at the relaxed Letna Bavca Kaneo and then cool off in the placid waters of the lake.
The view of the Church of Sveti Jovan from here is magnificent, as are the craggy cliffs around you.
Lounge about in swimming costumes drinking beers with the locals for the quintessential Ohrid experience.
 Source:


Monday, February 20, 2017

Why you should visit Ohrid in winter

When tourists are gone and winter is in the air, Ohrid becomes again the picturesque lakeside town that has enchanted visitors since the Byzantine Empire.
Actually, it is one of the 28 UNESCO World Heritage Sites that are on both the Cultural and the Natural lists.
But I can’t help thinking about the time when I was on the other side of the lake, on the Albanian shore

The two experiences could not be more different: the touristy, postcard-perfect Macedonian outline of the Ottoman houses and the rough, neglected jumble of concrete on the Albanian side.
Anyone who has visited both sides of Ohrid Lake knows that these two landscapes are not a just lake, but a whole world apart.

By Giulia Blocal
The Ottoman houses on the shore of the lake are veiled in the morning mist, as if they were white ghosts against a blanket of white. This enveloping whiteness hovers over the wooden boats scattered around the lake and swallows the crown of houses ranged around it. Nevertheless, I know how beautiful the view is, having seen countless postcard-perfect pictures of this UNESCO-listed lake, which is one of the oldest in the world.
Ohrid in winter
When tourists are gone and winter is in the air, Ohrid becomes again the picturesque lakeside town that has enchanted visitors since the Byzantine Empire.The pale light of the sun reflects on deserted cobbled streets, and this glowing fog melts in time with the footfalls of the few people wandering around. The ancient stones drenched with rain emanate a wet, winterish smell, which –here and there- is abruptly interrupted by the warm smell of oven-baked bureks. 
The churches are scented with incense. Ohrid is well-known for its churches, which were 365 originally –one for each day of the year- a feature which won it the epithet of ‘the Jerusalem of the Balkans‘.
  
Ohrid’s churches, as well as its architecture, span more than two millennia, but this is just one of the reasons why this enchanting city is recognized by UNESCO. Actually, it is one of the 28 UNESCO World Heritage Sites that are on both the Cultural and the Natural lists.

I didn’t stumble upon any celebrations inside Ohrid’s churches. Rather, I always found a profound silence only occasionally interrupted by footsteps tiptoeing on the marble floorings: a solemn atmosphere I bet you can only find during this time of the year, when the town becomes quiet and idyllic again.

Unlike with my usual ‘travel-style’, I visited a lot of churches when in Ohrid, starting off with an ambitious plan in the early morning, but then slowly adopting a more Balkan approach as the day passed by. 
This implied Turkish coffees, Skopsko beers, some meaty snacks and the ubiquitous Ohrid trout, which is the protagonist of the traditional cuisine of the area and the only thing that the Macedonian shore has in common with the Albanian side across the lake.The area is also well-known for its centuries-old tradition of wine making. Macedonians love to drink, and Ohrid’s porches overlooking the lake are the perfect place to do it. During the summer, all these lakeside cafés are bustling, but now the paved promenade is empty and everything looks more authentic.

Even the accordion player at a fancy restaurant goes for Tose Proeski’s very Macedonian songs rather than the international repertoire of the summer. When the music stops, the only sound I can hear is the rhythmic percussion of waves on sand.
As I watch them coming and going, I can’t help thinking about the time when I was on the other side of the lake, on the Albanian shore. The two experiences could not be more different: the touristy, postcard-perfect Macedonian outline of the Ottoman houses and the rough, neglected jumble of concrete on the Albanian side.
Anyone who has visited both sides of Ohrid Lake knows that these two landscapes are not a just lake, but a whole world apart.

Original source:
http://www.blocal-travel.com/balkans/macedonia-fyrom/ohrid/ohrid-in-winter/