Monday, November 20, 2017

Genta, gruaja që ndërton barka druri/ The Woman Who Constructs Wooden Boats


Ajo është një vajzë shumë e re, por tashmë është bërë e njohur në Shqipëri. Media ka publikuar disa artikuj për të dhe punën e saj, madhe dhe revista UN Women i ka kushtuar një artikull në kopertinë. Emri i saj është Genta Ahmeti, dhe ajo është e vetmja grua sipërmarrëse në Shqipëri që krijon barka druri, një traditë që po zhduket. Por Genta po punon shumë që ta ringjallë këtë traditë. Genta drejton një fabrikë që quhet “Artisanal”. Ajo është gjithashtu drejtore dhe themeluese e projektit “Jeta në varkë” që ka qëllim të ndërtojë barka artizanale dhe t’i japë jetë një muzeumi detar në Shqipëri.
Ne u impresionuam shumë me punën e saj, dhe e pyetëm si çdokush tjetër: Përse vendosi të ndërtojë barka, një profesion i pazakontë për një grua.

Ajo përgjigjet se e gjitha është pasion. Ky profesion është ngulur tek ajo që kur ishte vajzë e vogël. I ati ishte një inxhiner druri, dhe ajo u rrit në një familje ku druri ishte pjesë thelbësore e jetës së saj. Edhe dhuratat e saj të para ishin prej druri, ose mjete pune për të punuar drurin. Ajo thotë se këto gjëra e tërhiqnin më shumë se kukullat. Fëmijëria e saj përcaktoi dhe të ardhmen. Ajo studioi për inxhinieri pyjore në Universitetin e Tiranës dhe më pas shkoi në Itali për studime të mëtejshme. Kur u kthye e kishte të qartë në mendje se çfarë do të bënte: do prodhonte barka, por vetëm prej druri. Asaj nuk i pëlqen që ujërat e Shqipërisë, janë të mbushura me barka plastike që nuk janë ekologjike, dhe për më tëper janë të shëmtuara. Genta ka prodhuar disa modele deri tani, por projektet duket se janë të pandalshme tashmë. Ajo thotë se ka ende disa mjeshtra të vetmuar që prodhojnë barka druri si në Pogradec dhe Shkodër. Këto barka janë prodhuar nga peshkatarë për këto liqene të mëdhenj, pasi ata i dinë përfitimet e barkave të drurit krahasuar me ato plastike. Kur ne e pyetëm nëse ka ndonjë plan për të sjellë barkat e saj në Liqenin e Ohrit, ajo tha se vitin që vjen do të sjellë barka me vela në Pogradec të cilat mund të përdoren për qëllime turistike. Ajo sheh të ardhme të artë në biznesin e saj, pasi mendon se kushdo do ta kuptojë se barkat e drurit janë shumë më të mira se ato plastike dhe ndoshta me kalimin e kohës ato mund të zëvendësohen.
Genta është e lumtur që po ringjallet tradita për këto barka dhe që po ndjek hapat e babait. Projekti tjetër i saj është të hapë një muze detar në Shqipëri dhe të tregojë gjithë modelet e vjetra dhe historinë e barkave të drurit në vend si dhe të prezantojë modelet e reja. Ne kemi nevojë për më shumë gra si Genta që punojnë kaq fort për të ringjallur traditat e vjetra me vlerë.

Portrait - The Woman Who Constructs Wooden Boats


She is very young but already well known. The media have published articles about her work,and the UN Women magazine has even dedicated a cover to this special lady from Albania. Her name is Genta Ahmeti, and she is the only woman in Albania producing wooden boats, a tradition that is disappearing. But Genta is working hard to revive it.

Genta runs a wood factory called ‘Artisanal’. She is also the director and founder of the project ‘Life on a Boat’, which aims to build artisanal boats and to give life to a naval museum in Albania.

We were so impressed with her work, and asked her, as everybody else, the same question: Why had she decided to construct boats, an unusual profession for a woman. She says that this was all about her passion. This profession was rooted in her since she was a little girl. Her father was a wood engineer, and so she was raised in a family where wood was a major part of life. Even her first gifts were made from wood, or tools to carve the wood. She says that these things attracted her more than dolls. Her childhood led to her future. She studied wood engineering in Tirana University, and then went to Italy for further studies. When she returned she had formed everything clear in her mind: she would produce boats, but only from wood. She does not like it that all the waters of Albania are filled with plastic boats, which are not ecological and are ugly.

Genta has produced several models so far, but her projects are unstoppable. She says that there are still some solitary masters producing wooden boats, in Pogradec and Shkodra. These boats are produced for fishers in these big lakes, because they know the benefits of wooden boats over plastic ones. When we asked her if she has any plan to bring her boats to Lake Ohrid, she said that next year she would like to bring sailing boats to Pogradec, which could be used for tourism purposes. She sees a bright future in this business, as she thinks that everyone will understand that wooden boats are much better than plastic ones, and perhaps over time they can be replaced.

Genta is happy to revive this tradition and to follow in the footsteps of her father. Her next project is to open a naval museum in Albania, showing the history of wooden boats in the country, as well as displaying new models. We need more women like Genta, working so hard to revive old traditions.


Ps. The article was published at Newsletter 6 "Protecting lake Ohrid" 

Monday, November 13, 2017

Interview with Elizabeta Veljanoska Sarafiloska, Director of PSI Hydrobiological Institute, Ohrid

The Hydrobiological Institute is a national public institution founded in 1935. It has two primary goals: to monitor the physical chemical conditions and the biological components of the Macedonian natural lakes and to conserve the fish of Lake Ohrid, with special focus on the famous Ohrid trout (Salmo trutta letnica) by taking measures for artificial spawning in these facilities.. We interviewed Mrs Elizabeta Veljanoska Sarafiloska, Director of PSI Hydrobiological Institute, Ohrid.

Please can you tell us generally about the main objective and mission of the Hydrobiological Institute?


The Hydrobiological Institute is a national public institution founded in 1935. It has two primary goals: to monitor the physical chemical conditions and the biological components of the Macedonian natural lakes and to conserve the fish of Lake Ohrid, with special focus on the famous Ohrid trout (Salmo trutta letnica) by taking measures for artificial spawning in our own facilities.

What are your findings and what is the role of the Institute regarding conserving this World Heritage site?
Lake Ohrid Region is one of the 35 mixed UNESCO World Heritage properties in the world. Thanks to an initiative of the Hydrobiological Institute, which managed to present to a wider audience the importance and uniqueness of this lake (its age, high level of biodiversity, high level of endemism, relic species, oligotrophic water), it was designated as a UNESCO World Heritage natural property in 1979, while a year later the cultural attributes of the city of Ohrid and its surroundings were also inscribed as part of UNESCO World Heritage property. Thus, from its foundation in 1935 up until the present, the Hydrobiological institute undertakes measures for conservation of the lake and its unique living world and its natural habitats by monitoring the physical chemical and biological components, increasing public awareness about existing problems that threaten the water quality and existing biocenosis and presenting solutions for mitigation and improvement in the current conditions that deviate from the general oligotrophic condition.


Your institute monitors the water quality of Lake Ohrid. What problems have you encountered?

We have monitored the lake for more than eight decades. Over this time, we have always applied the methods and innovations in contemporary limnology, both through equipping our facilities with sophisticated apparatus and by the training of our scientific staff in expert scientific centres around the world. Thus, the problems we have encountered generally are of a financial matter. Most of the finances we obtain from the national and international funds are limited; i.e. they concern practical realisation of particular projects. After finalization of the projects we are unable to perform extensive subsequent monitoring due to a lack of finances; i.e. the numbers of the sampling sites are always being reduced to a minimum, as well as the number of monitored parameters. 
This inevitably creates gaps in the chronological data sets. Adopting a national strategy for monitoring and designating the Hydrobiological Institute as a leading institution in monitoring is an imperative our institution is striving to achieve, for the protection of the Macedonian water bodies. Thus, only a national monitoring strategy organised in accordance with the European Water Framework Directive (WFD), in which the Hydrobiological Institute will have the leading role as a result of its great expertise and experience in WFD implementation in the country, will benefit a better and more comprehensive protection of the water bodies.

What do you think of the water quality on the other side of the lake, the Albanian side?In recent years, jointly with our Albanian partners, we have completed two scientific monitoring projects, and experts of both countries have had an opportunity to compare the quality of the water on both sides of the lake. In general, the quality of the water in the Albanian part is similar to that of the Macedonian side, and as expected, the quality of the water in the open area (pelagic) is of the top category. But, unlike the pelagic zone, the sample sites near heavily populated areas, such as Pogradec, or the village of Lin, are characterized by a deteriorated quality of water and ecology, ranging from moderate to poor. Increased concentration of phosphorous is recorded in the area of the River Drilon, in Tushemisht, pointing to excessive nutrient loading coming from household waste and communal waters.

What are the measures to be taken on both sides to preserve Lake Ohrid and its species?As mentioned above, both sides should adopt national strategies and laws for protection of the natural heritage of the Lake Ohrid region and the lake itself. First of all, the lake should be under permanent monitoring as an initial stage that would enable an initial assessment of the current status. To prevent discrepancies in the assessment resulting from the use of different methods, the parameters followed, frequency of sampling, data processing, and so on, simply both sides should implement the criteria of the European WFD, as follows:
· Harmonization of the national existing legislation on the protection of nature in both counties with the European legislation and its practical use.
· Increasing public awareness of the importance, uniqueness and indivisibility of the lake in the former Yugoslav Republic of Macedonia and Albania, observing and treating the lake as a whole UNESCO World Heritage Site.
· Strengthening collaboration among scientists, NGOs and stakeholders would lead to a strengthening of confidence between the nations and consequently to a better understanding of the importance of the lake and its protection.
· Creating bilateral committees that would coordinate all activities related to practical realisation of all of the above.


Shqip

Intervistë me Elizabeta Veljanoska Sarafiloska, drejtore e Institutit hidrobiologjik të Ohrit

Instituti hidrobiologjik i Ohrit është një institucion kombëtar shtetëror i krijuar në 1935 që kontrollon cilësinë e ujit të Liqenit të Ohrit në pjesën maqedonase. Ne pyetëm drejtoreshën e këtij instituti rreth punës që kryhet aty.

Cilat janë gjetjet tuaja dhe cili është roli i institutit përsa i përket ruajtjes së trashëgimisë së Liqenit të Ohrit 
Liqeni i Ohrit është një nga 35 pasuritë mikse të UNESCOs në botë (natyrore dhe kulturore). Falë iniciativës së Institutit të Hidrobiologjisë, që ka arritur t’i prezantojë një audience të madhe rëndësinë e këtij liqeni (moshën, nivelin e lartë të biodiversitetit, niveli I lartë i endemizit, specie relike, ujërat oligotrofe) ky liqen është listuar si pasuri natyrore e UNESCO në 1979 dhe një vit më vonë për atributet kulturore të qytetit të Ohrit dhe rrethinave të tij, u listua edhe si pasuri kulturore e UNESCO. Që nga krijimi i tij në 1935 deri më sot, Instituti Hidrobiologjik ka ndërmarrë një sërë masash për ruajtjen e liqenit dhe botës së tij të gjallë unike, habitateve të tij natyrore duke monitoruar komponentët fizikë, kimikë dhe biologjikë dhe duke rritur ndërgjegjësimin e publikut për problemet ekzistuese që kërcënojnë cilësinë e ujërave dhe biocenozat ekzistuese dhe duke prezantuar edhe zgjidhje për lehtësimin dhe përmirësimin e kushteve aktuale që rrjedhin nga kushtet e përgjithshme oligotrofike.

Instituti juaj monitoron cilësinë e ujit të Liqenit të Ohrit. Cilat janë problemet me të cilat përballeni në këtë drejtim? Ne kemi monitoruar liqenin për më shumë se 8 dekada. Gjatë kësaj kohe gjithnjë kemi aplikuar metoda dhe inovacione në terminologjinë bashkëkohore, si në drejtim të pajisjes së faciliteteve tona me aparate të sofistikuara por dhe duke trajnuar stafin shkencor në qendra shkencore të botës. Ndaj problemet që ne kemi patur më shumë kanë qenë të natyrës financiare. Shumica e financave që ne marrim nga fondet kombëtare dhe ndërkombëtare janë të kufizuara, dhe ato janë vetëm për realizimin e disa projekteve të veçanta. Pas finalizimit të tyre ne nuk kemi mundësi të kryejnë monitorim të vazhduar dhe të zgjeruar për shkak të mungese së financave, ndaj numri i vendeve ku marrim kampionet janë reduktua ndjeshëm, si dhe numri i parametrave të monitoruar. Kjo krijon pashmangshmërisht hapësira në të dhënat kronologjike. Ndaj adoptimi i një strategjie kombëtare për monitorimin dhe caktimin e Institutit të Hidrbiologjisë, si një institicuon drejtues për monitorimin, është një objektiv thelbësor që institucioni ynë synon të arrijë për mbrojtjen ujërave të Maqedonisë. Vetëm me një strategji monitoruese kombëtare të organizuar në përputhje me direktivat e kornizës Europiane të Ujrave, në të cilin Instituti Hidrobiologjik ka rol drejtues si rezultat i ekspertizës dhe eksperiencës në implementimin e kësaj kornize në vend, do të arrijmë të përfitojmë një mbrojtje më të mirë të ujërave të vendit tonë.

Çfarë mendoni për cilësinë e ujit në anën tjetër të Liqenit të Ohrit, pjesën shqiptare? Në vitet e fundit, së bashku me partnerët shqiptare, ne kemi kryer dy projekte shkencore monitorimi dhe ekspertët e dy vendeve kanë patur mundësinë të krahasojnë cilësinë e ujërave në dy anët e liqenit. Në përgjihësi cilësia e ujit në pjesën shqiptare është e ngjashme me atë të pjesës maqedonase, cilësia e ujit në zonat e hapura (pelagjike) është e kategorisë së parë. Por ndryshe nga zona pelagjike, disa kamione afër zonave të populluara si në Pogradec, apo në fshatin Lin, karakterizohen nga një përkeqësim i cilësisë së ujit dhe ekologjia varion nga e moderuar në cilësi të keqe. Një përqendrim i rritur i fosforit regjistrohet në zonën e Lumit të Drilonit, në Tushemisht që është një tregues se lëndë ushqyesë të dëmshme vijnë nga mbetjet shtëpiake apo ujërat e zeza.

Cilat janë masat që duhet të merren nga dy anët për të ruajtur Liqenin e Ohrit dhe speciet e tij Siç e përmenda më sipër, të dy shtetet duhet të miratojnë stratregji kombëtare dhe ligje për mbrojtjen e pasurisë natyrore të Liqenit të Ohrit. Së pari Liqeni duhet të jetë nën monitorim të vazhdueshëm si një fazë fillestare që duhet të na mundësojë një vlerësim fillestar të statusit aktual. Për të shmangur mospërputhjet në vlerësimet që vijnë si rezultat i përdorimit të ndryshëm të metodave apo parametrave të ndjekur, frekuencës së kampioneve, procesimit të të dhënave etj, thjesht dy palët duhet të zbatojnë kriteret e Kornizës së BE për ujin si më poshtë:
- Harmonizim të legjislacionit ekzistues nacional për mbrojtjen e natyrës në dy shtetet në përputhje me legjislacionin europian dhe përdorimin praktik të tij
- Rritjen e ndërgjegjësimit publik për rëndësinë, unicitetin dhe pandashmërinë e Liqenit ndërkufitar, duke e vëzhguar dhe trajtuar këtë liqen si një pasuri të plotë të Trashëgimisë Botërore të UNESCO
- Forcimi i bashkëpuinimit mes shkencëtarëve, OJF-ve dhe grupeve të interesit do të çojë në forcimin e besimit mes dy vendeve dhe do të sjellë për rrjedhojë një mirëkuptim më të mirë për rëndësinë e liqenit dhe mbrojtjen e tij
- Krijimin e komiteteve dypalëshe që do të koordinojnë gjithë aktivitetet që lidhen me realizimin praktik të të gjitha këtyre çështjeve.

Monday, November 6, 2017

Interview- Albania’s First Natural Property inscribed into UNESCO

The first Albanian natural World Heritage property was inscribed on the UNESCO World Heritage List by the World Heritage Committee at its 41st session, which took place from 2 to 12 July this year in Kraków, Poland. Two of the country’s beech forests were inscribed as component parts of the transnational serial World Heritage property “Ancient and Primeval Beech Forests of the Carpathians and Other Regions of Europe”.
The inscribed components of the World Heritage property are the beech forests at Lumi i Gashit (north Kukes) located within Valbona Valley National Park, which a strict nature reserve (IUCN category 1a, the highest category of protected area recognised by the World Commission on Protected Areas, a body of IUCN), and Rrajca Forest, within the Shebenik–Jabllanicë National Park (east Elbasan), also a strict nature reserve,
Rrajca

The inscription marked wonderful news from the World Heritage Committee during its examination of nominations to the World Heritage List on 7 July 2017. The transnational extension of the World Heritage site of the “Primeval Beech Forests of the Carpathians and the Ancient Beech Forests of Germany” (Germany, Slovakia, Ukraine) now stretches across twelve countries in Europe, which include Albania, Austria, Belgium, Bulgaria, Croatia, Germany, Italy, Romania, Slovakia, Slovenia, Spain and Ukraine.
Following the end of the last Ice Age, European beech spread out from a few isolated refuges in the Alps, Carpathians, Mediterranean and Pyrenees over a short period of a few thousand years in a process that is continuing. This successful expansion is related to this tree species’ flexibility and tolerance of different climatic, geographical and physical conditions. Prior to human intervention, the beech forests of Europe occupied some 91,000,000 ha, while currently, primal or ancient beech forest comprise a total of 90,000 ha.


We interviewed Ermal Halimi, specialist in the Biodiversity and Protected Areas Directorate at the Ministry of Tourism and Environment of Albania, about the nomination process to inscribe the Albanian beech forests on the World Heritage list.

When did this process start at the Ministry of Tourism and Environment?

The whole process started with the inscription of primeval beech forests of the Carpathians in 2007. In 2011, the property was extended by five component parts in Germany. The World Heritage Committee recommended that other State Parties be included, where such natural forests have existed untouched for centuries. From 2012–2014, the European screening process took place, financed by Germany. Forestry experts came to Albania to inspect the nominated areas, in particular two protected areas: Valbona Valley NP and Shebenik–Jabllanicë NP. The process for the preparation of the nomination files for these beech forests took two years, from 2014–2016, and was financed by Austria. The last meeting in Kraków decided that Lumi i Gashit beech forest (1,261,52 ha) and Rrajca beech forest (2,129,45 ha) are components of the extended natural World Heritage property.

Lumi i Gashit
How is it that these two areas have been well protected over the years?There are two reasons: Firstly, these forests are very difficult to reach. The road conditions are poor, and the forests are located in very deep mountainous areas, far from inhabited zones. Secondly, these beech forests are part of two strictly protected areas, inside National Parks, that have had a protected status since the 1990s.
Who is responsible for better protecting these forests now that they are on the World Heritage list?
The National Agency of Protected Areas, which is under the Ministry of Tourism and Environment, is responsible for protecting all National Parks of Albania, including Valbona Valley NP and Shebenik–Jabllanicë NP, where these beech forests are situated. The agency is very active in this area and has done good work in informing the locals of the importance of these areas, and ensuring that the woodlands are not to cut down but rather protected.
Albania has a very rich biodiversity. We have at least 800 natural protected areas and nature monuments across the country, and these comprise one-third of all of the biodiversity in Europe.


Shqip

Regjistrohet në UNESCO pasuria e parë natyrore e Shqipërisë-Intervistë me Ermal Halimin e Ministrisë së Turizmit dhe Mjedisit 

Regjistrohet në Listën e Trashëgimisë botërore të UNESCO pasuria e parë natyrore e Shqipërisë. Vendimi u morr në komitetin e 41 të Trashëgimisë botrore që u zhvillua në 2-12 korrik në Krakov Poloni. Dy nga pyjet e ahut të vendit tonë u regjistruan si pjesë e pyjeve të ahut primar të Karpateve dhe rajoneve të tjera të Europës. 

Këto dy zona janë Lumi i Gashit ne veri të Kukësit, një pyll që ndodhet brenda Parkut Kombëtar të Valbonës dhe që është një rezervë strikte natyrore (kategoria e parë sipas IUCN- kategoria më e lartë e zonave të mbrojtura të njohura nga Komisioni Botëror për zonat e mbrojtura), si dhe Pylli I Rrajcës, që ndodhet brenda parkut Kombëtar Shebenik – Jablanicë (në lindje të Elbasanit) gjithashtu një rezervë strikte natyrore. Ky listim është një lajm i mirë nga Komiteti i Trashëgimisë Botërore gjatë ekzaminimit të gjithë nominimeve në takimin e 7 Korrikut 2017. Pasurisa botërore e pyjeve primare të ahut të Karpateve dhe pyjeve të lashta të Gjermanisë (ku më parë bëntin pjesë Gjermani, Sllovaki, Ukrainë) tashmë u shtri në 12 vende të tjera: (Shqipëri, Austri, Belgjikë, Bullgari, Kroaci, Gjermani, Itali, Rumani, Sllovaki, Slloveni, Spanjë, Ukrainë).

Pas fundit të epokës së akullnajave, pyjet e ahut në Europë u shpërndanë nga refugjatë të izoluar në Alpe, Karpate Mesdhe dhe Pirenej për një periudhë të shkurtër disa mijëra vjeçare në një proces që ende vazhdon. Kjo shtrirje e suksesshme është e lidhur me fleksibilitetin e këtyre specieve dhe tolerancën ndaj ndryshimeve klimaterike, kushteve gjeografike dhe fizike. Para ndërhyrjes njerëzore, pyjet e ahut në Europë pushtuan 91 milionë hektarë, ndërsa sot këto pyje zënë një total prej 90 mijë ha.
Ne intervistuam Ermal Halimin, specialist në drektorinë e Biodiversitetit dhe Zonave të Mbrojtura në Ministrinë e Turizmit dhe mjedisit të Shqipërisë për këtë proces nominimi që rezultoi në listimin e dy pyjeve shqiptare të Ahut si pasuri botërore e UNESCO.

Kur nisi ky proces nominimi nga Ministria e Turizmit dhe Mjedisit?
I gjithë procesi nisi me futjen në UNESCO të pyjeve primare të ahut të Karpateve në 2007. Në 2011 pasuria u zgjerua me komponentë të këtyre pyjeve në Gjermani. Më pas Komiteti i Trashëgimisë botërore rekomandoi që të përfshihen dhe shtete të tjera ku ndodhen këto pyje natyrore dhe që kanë mbetur të paprekura prej shekujsh. Nga 2012- 2014, u zhvillua procesi evropian i skanimit të këtyre pyjeve i financuar nga Gjermania. Ekspertë të pyjeve erdhën në Shqipëri për të inspektuar zonat e nominuara në veçanti dy zona të mbrojtura: Lugina e Valbonës, park kombëtar dhe Shebenik – Jabllanicë, (park kombëtar). Procesi për përgatitjen e dosjeve të nominimit për këto pyje zgjati 2 vite nga 2014-2016 dhe u financua nga Austria. Takimi i fundit në Krakov vendosi që zona e Lumit të Gashit ((1,261,52 ha) dhe pyjet e Rrajcës (2,129,45 ha) të bëhen pjesë e kësaj trashëgimie.

Si ka mundësi që janë ruajtur kaq mirë këto zona përgjatë viteve
Ka dy arsye pse janë ruajtur. Së pari, këto pyje janë të vështira për t’u arritur dhe aksesuar nga njerëzit. Rrugët janë në gjendje të keqe dhe pyjet ndodhen në zona shumë të thella malore larg zonave të banuara. Së dyti këto pyje ahu ndodhen brenda dy parqeve kombëtare që janë zona strikte të mbrojtura që nga vitet 90.

Kush është përgjegjës për t’i mbrojtur tashmë këto pyje, teksa kanë status UNESCO?
Agjencia Kombëtare për Zonat e Mbrojtura, që varet nga Ministria e Turizmit dhe Mjedisit është përgjegjëse për mbrojtjen e të gjitha parqeve kombëtare në Shqipëri, përfshi Luginën e Valbonës dhe parkun Shebenik- jabllanicë, ku ndodhen këto dy pyje ahu. Agjencia është shumë aktive në zonë, dhe ka bërë një punë të mirë për të informuar banorët për rëndësinë e këtyre zonave, për t’u siguruar që pemët nuk duhet të priten por duhet të mbrohen. Shqipëria ka një biodiversitet shumë të pasur. Ne kemi të paktën 800 zona natyrore të mbrojtura dhe monumente natyrore në vend, dhe këto përbëjnë rreth një të tretën e gjithë biodiversitetit në Europë.

Monday, October 30, 2017

Udhëzues për arkitekturën e ndërtimeve në Pogradec me qëllim ruajtjen e trashëgimisë së Rajonit të Liqenit të Ohrit

Që nga vjeshta e shkuar, një ekip arkitektësh shqiparë dhe ekspertë të drejtuar nga arkitekti i konservimit Kliti Kalamata, i asistuar nga arkitektja Amanda Cici dhe stafi i tyre i mobilizuar enkas nga Ministria e Kulturës, po përgatisin përmbajtjen e asaj që do të bëhet publikim reference për arkitekturën tradicionale në rajonin e Liqenit të Ohrit.

Në fakt ky manual ka synim të bëhet një mjet i çmuar reference për të gjithë ata që janë të interesuar dhe përgjegjës për ruajtjen e trashëgimisë së ndërtimit në rajonin e Pogradecit, si psh: arkitektët lokale, inxhinierët dhe artizanët. Mund të quhet si “kushtetutta e mjeteve të dijes” për teknikat e ndërtimit, që kanë synim t’u ofrojnë personave të interesuar saktësime teknike të ndërtimit si dhe të sherbejë si një dokument i vlefshëm për komunitetin profesional në mënyrë që të promovojë:
- Përdorimin e specifikimeve dhe metodave të përshtatshme për riparimet dhe restaurimet
- Metodat e pranuara profesionale të rehabilitimit
- Integrimi i sistemeve të reja të ndërtimit në ndërtesat historike
- Optimizimi i procesit të restaurimit nga ana teknike, sociale dhe ekonomike
Ky udhëzues është një mjet trajnimi dhe mësimi praktik me ilustrime, i përdorshëm dhe i nevojshëm, i aftë për të adresuar problemet reale teknike dhe ndihmon vërtet administratorët lokalë si dhe shtetin (veçanërisht arkitektët e Ministrisë së Kulturës).
Më specifikisht, ky manual do të nxjerrë në pah vlerat dhe meritat e arkitekturës tradicionale lokale, nënvizon dhe shpjegon brishtësinë dhe ndërhyrjet e gabuara, dhe propozon zgjidhje për rehabilitimin, mirëmbajtjen dhe përmirësimin/adoptimin e përdorimit modern. Gjithashtu shërben edhe si një vëzhgim për efektin e shkatërrimeve që për më shumë se gjysmë shekulli ka ndikuar në mënyrat e rinovimit të shtëpive dhe ndërtimit si dhe në mënyrat e ndryshme për të ruajtur këto ndërtesa të vjetra. Dhe si përfundim ky manual shërben edhe si fushatë për rritjen e ndërgjegjësimit publik për vendimarrësit, profesionistët dhe publikun e përgjithshëm, drejt ruajtjes së vlerave të arkitekturës tradicionale përballë një sërë kërcënimesh me të cilat ato përballen.

Një punë në proces Ndërsa është përfunduar puna në përputhje me udhëzimin dhe asistencën e ekspertëve ndërkombtarë të ICOMOS Luisa De Marco dhe Christophe Graz, këta të fundit kanë ndihmuar ariktekten Kalamata dhe ekipin e saj me një sërë shembujsh të dokumentacioneve të ngjashme që kanë shërbyer si bazë e parë për analizat paraprake gjatë muajve të fundit të vitit 2016, duke ngushtuar kështu ëështjet specifike dhe objektivat që duhet të arriheshin për Rajonin e Liqenit të Ohrit.
Në bazë të rezultateve të tabelës së përmbajtjes, ekipi ka vazhduar që nga filllimi i 2017 me punën vëzhguese në terren, duke bërë foto, duke dokumentuar vizatimet bazë, duke matur dhe diskutuar me artizanët. Kjo fazë vëzhgimi nuk është plotësisht e përfunduar, dhe kjo falë entuziazmit të pjesëmarrësve nga Lini, Tushemishti dhe Pogradeci. Arkitektes Amanda Cici dhe Fotion Qirinxhi, dy figurave kryesore të ekipit të Kalamatës iu bashkuan edhe dy arkitektë nga Instituti i Monumenteve të Kulturës, Olsi Bulku dhe Lorin Dvorani, si dhe dy arkitektë të rinj vullnetarë që ndoqën kursin e programit të restaurimit, Eni Giu dhe Piro Karanxha. Faza e vëzhgimit në terren shërbeu edhe si fazë trajnuese dhe të gjithë këta praktikantë të rinj kanë mësuar shumë, dhe kanë përfituar edhe nga udhëzimet direkte nga arkitektja më me eksperiencë znj Kalamata mbi tipologjinë lokale dhe teknikat e ndërtimit të lidhura me të.
Zonja Kalamata në një prononcim të saj në fund të qershorit u shpreh:” Mendoj se puna ka ecur shumë mirë dhe ne të gjithë kemi materialin e duhur nga terreni. Kemi marrë shumë shembuj, të mirë dhe të keq dhe kemi fiksuar mënyrën se si do t’i prezantojmë ato përmes dizenjimit dhe vizatimeve”.
Së fundi që nga grumbullimi i të dhënave nga terreni, dhe kompletimi i tyre, ekipi ka bërë dhe analizën e tipologjive dhe patologjikeve të trashëgimisë së ndërtimit ekzistues, dhe e ka lidhur atë me skica të detajuara dhe fotografi. Ata tashmë janë në procesin e draftimit të seksioneve të riparimeve, me dosje praktike si dhe me skica të përmirësuara dhe të bashkëlidhura. Këto më pas do të rishikohen dhe vlerësohen nga ekspertiza ndërkombëtare e ICOMOS.
Etapat e fundit Në javët që vijnë, puna do të përqëndrohet në ëështjet e editimit, si përkthimi në anglisht, dizenjimi grafik dhe prezantimi i publikimit përfshi versionin fizik dhe dixhital. Manuali, që I adresohet më shumë teknicienëve që merrem me konservimin e kësaj zone dhe banorëve, mund të dizenjohet në format të dyfishtë.Ky format do të përmbajë një libërth që prezanton trashëgimine kulturore lokale me tipologjinë e saj, tiparet krijuese artistike të ndërtimit dhe traditës së lidhur me to, por edhe një sëri të kartave teknike të ilustruara për të treguar problemet më shpeshta të ruajtjes dhe ndoshta riparimet e mundshme të tyre në formën e praktikave më të mira. Sidoqoftë formati final ende mbetet për t’u vendosur në konsultim me institucionet shqiptare. Publikimi pritet të printohet në fund të 2017, dhe më pas të jetë në përdorim në fillim të 2018, ku shpresohet që të përcaktojë perspektivat e reja për format tradicionale eficente të pasura dhe të bukura të arkitekturës së rajonit të Liqenit të Ohrit. Shpresohet që ky manual të shërbejë si shembull për zonat e tjera në vend, ku format tradicional të arkitekturës gjithashtu meritojnë një trajtim të kujdesshëm në bazë të udhëzimeve..


English

Guidelines for the built heritage of LOR in and around Pogradec, on the Albanian side of Lake Ohrid

Since last autumn, a team of Albanian architects and experts lead by the Conservation architect Kliti Kalamata, notably assisted by architect Amanda Cici and other staff mobilized specifically by the Ministry of Culture, is developing the contents of what is going to become a referential publication for traditional architecture in the Lake Ohrid Region. 

Indeed, the manual is meant to become an invaluable reference tool to all those who are interested in and responsible for the preservation and conservation of Pogradec Area’s built heritage, such as local architects, engineers, and artisans. It is the constitution of knowledge tools about building techniques, meant to provide those involved with a technical accuracy, and should be made available to the professional community, in order to promote:
- the use of appropriate repair and restoration specifications and methods
- professionally accepted methods of rehabilitation
- integration of new building systems into historical buildings
- optimization of the restoration process technically, socially, and economically.
It is an illustrated and practical learning/training tool, usable and useful, able to address real technical problems and really assist the local administrations as well as the state (and notably the architects from the Ministry of Culture).
More specifically, it will highlight the value and merits of local traditional architecture, underline and explain its fragilities and wrong interventions, and propose solutions for rehabilitation, maintenance and improvement/adaptation to modern use. As such, it is also a survey on the effect of disruptions which, for more than half a century now, have been affecting ways of renovating housing and construction, as well as on the various ways to preserve old buildings.
Finally, it is an awareness raising campaign for the decision-makers, the professionals and the general public at large, toward the great values carried out by this traditional architecture and the numerous dangers threatening it.

A Work in progress..
As the work is completed under the guidance and with the assistance of ICOMOS International experts Luisa De Marco and Christophe Graz, they have provided arch. Kalamata and his team with numerous examples of similar documentation, which served as a first base for their preliminary analysis during the last months of the year 2016, and narrowed down the specific topics and objectives to be covered for the Lake Ohrid Region.
On the base of a resulting table of contents, the team has proceeded since the beginning of 2017 with survey work in the field, taking pictures, drafting basic record drawings, measuring, and discussing with artisans.
This survey phase is now fully completed, notably thanks to the enthusiasm of the participants, who spread throughout Lin, Tushemisht and Pogradec. Arch. Amanda Cici and Fotion Qirinxhi, main figures in Mr. Kalamata’s team, were joined for this work by two architects from the Institute of Monuments of Culture, Olsi Bulku and Lorin Dvorani, as well as by two other young volunteer architects following the course for restoration program, Eni Giu and Piro Karanxha. The onsite survey phase also acted as a training phase, and all of these young practitioners could learn a lot, since they benefited from the direct guidance of the most experienced and knowledgeable arch. Kalamata on the local typologies and associated techniques.
As Mr. Kalamata expressed it in late June, “I think the work has gone well and now we have all the material we need from the field. We have taken many samples, good and bad ones, and we have fixed the way in which to present them through designs and drawings.”
Recently, since the onsite collection of the data was completed and organized, the team has completed the analysis of the typologies and pathologies of the existing built heritage, and associated them with detailed sketches and photographs. They are now in the process of drafting the sections on recovery and repairs, with practical files, as well as improving the associated sketches. These will then be revised and validated with the international expertise of ICOMOS.

A final countdown…
In the coming weeks, the work will be concentrating around editing issues, such as the translation to English, and the graphic design and presentation of the publication including the physical and digital version. The manual, mostly addressed to the technicians in charge of the conservation of the site and the inhabitants themselves, may be designed in a dual format. This format would comprise both a booklet presenting the local cultural heritage through its typologies, creating artistic features on buildings and associated traditions, and a series of illustrated technical cards to show the most recurrent conservation problems and their possible remedies in the form of best practices. However the final format still remains to be decided, in consultation with the Albanian institutions.
The publication is expected to be printed by the end of 2017, and therefore available from the early 2018, hopefully shaping new perspectives for the very beautiful, rich, and efficient traditional forms of architecture of Lake Ohrid Region, and serving as an example for other areas in the country, where other traditional forms of architecture also deserve careful concern and guidance.

Monday, October 23, 2017

Greening the Tourism Industry in Pogradec/ Gjelbërimi i industrisë së turizmit në Pogradec

The activity Waste Management Awareness Campaign as part of the Lake Ohrid region project identified tourism businesses in Lake Ohrid Region as one of the main target groups to reach out to. Tourism services, such as accommodation providers, bars and restaurants, have a key role to play in managing community waste, but also in communicating with the visitors to the area. With this in mind, two workshops were held as a means of introducing the issue of waste management and the promotion of successful practices from around the globe for tourism businesses in Pogradec.

In a joint effort organised by the project partners and Pogradec Municipality a first workshop took place on 30 June, gathering hotel, bar and restaurant owners from the area around the lake. The workshop was prepared by Ms Deirdre Shurland, international expert on sustainable tourism, and Ms Matilda Andoni, Co-director of the Albanian Tourism Association. During the day, the participants were introduced to the issues and engaged in discussions on waste management, visitors and business development opportunities. Municipality representatives presented the waste management plan, after which the floor was opened up to questions with productive interaction between the community representatives taking part, in this case the business sector.
The concept of the workshops was to introduce, follow up and offer space for constructive discussions among businesses and the local government. The first workshop was held prior to the tourism season, giving the participants time to anticipate the topic and prepare for issues they will face and what they should look out for. As a follow up, a second workshop was held on 29 September, after the end of the summer season. This workshop focused on past experiences and addressed the ways in which tourism providers can take steps towards greening their business. Such changes include revisiting their internal management policy, improving waste management and looking at ways to increase energy and water savings. The participants were introduced to sustainable certification and available options to register a business under one of the numerous certification schemes.

Gjelbërimi i industrisë së Turizmit në Pogradec

Fushata për ndërgjegjësimin e menaxhimit të mbetjeve, si pjesë e projektit të Liqenit të Ohrit, ka identifikuar bizneset e turizmit në rajonin e Liqenit të Ohrit, si një nga grupet kryesore që duhet të targetohen. Shërbimet e turizmit, si akomodimi, baret dhe restorantet kanë një rol të madh për të luajtur në menaxhimin e mbetjeve të komuniteit, por gjithashtu në komunikimin me vizitorët në zonë. Duke patur këtë në mendje, në këtë zonë u mbajtën dy seminare për të prezantuar çështjet e menaxhimit të mbetjeve dhe promovimin e praktikave të suksesshme nga dhe rreth biznesve të turizmit në Pogradec.
Në një përpjekje të përbashkët nga partnerët e projektit dhe Bashkia Pogradec, seminari i parë u zhvillua në 30 qershor, ku u mblodhën pronarë të hoteleve, bareve dhe restoranteve nga gjithë zona rreth Liqenit. Ëorkshopi u përgatit nga eksperti ndërkombëtar për turizmin e qendrueshëm znj Deirdre Shurland dhe znj Matilda Andoni, Drejtore e Shoqatës Shqiptare të Turizmit. Gjatë ditës pjesëmarrësit u prezantuan me çështje të menaxhimit të mbetjeve dhe u përfshinë në diskutime për mundësitë e zhvillimit të biznesdeve të tyre dhe rritjen e numrit të vizitorëve. Përfaqësuesit e bashkisë prezantuan planin e menaxhimit të mbetjeve, pas të cilit u hap debati me pyetje të ndryshme dhe me diskutime produktive mes përfaqësuesve të komunitetit që morën pjesë me fokus sektorin e biznesit.

Koncepti i seminareve te tilla ishte prezantimi dhe krijimi i më shumë hapësirave për diskutime konstruktive të mëtejshme mes bizneseve dhe qeverisjes lokale. Seminari i parë u mbajt përpara sezonit turistik, duke u dhënë pjesëmarrësve kohë që të përgatisnin temën dhe diskutimet e çështjeve me të cilat ata përballen çdo ditë dhe për atë se çfarë kërkojnë ata në të ardhmen. Në vazhdim të kësaj u mbajt seminari i dytë në 29 shtator, në fund të sezonit veror. Ky takim u fokusua në eksperiencat e kaluara nga të gjithë gjatë sezonit dhe u adresuan mënyrat në të cilat ofruesit e shërbimeve të turizmit mund të marrin masa për të ofruar një biznes sa më gjelbër dhe miqësor me mjedisin. Ndryshime të tilla përfshijnë rishikimin e planeve të tyre të brendshme të menazhimit, përmirësimin e menaxhimit të mbetjeve dhe gjetjen e mënyrave për të rritur kursimin e energjisë dhe ujit. Pjesëmarrësit u informuan se si të çertifikohen për turizëm të qendrueshëm, dhe u prezantuan me mundësitë si të regjistrojnë një biznes sipas një prej shumë skemave çertifikuese.

Artikulli u botua në Gazetën: "Mbrojtja e liqenit të Ohrit", Nr 6

Monday, October 16, 2017

Marking of Trails in Lake Ohrid Region/ Shenjimi i shtigjeve në rajonin e Liqenit të Ohrit


The Lake Ohrid Region is of immense natural and cultural value. From the rugged mountains to the clear cool waters of the lake, the entire region offers an enchanting escape, and the potential for unforgettable adventures. This richness and diversity is best explored slowly and deeply.The Lake Ohrid region project is currently working with partners and local stakeholders with the aim of making the gems of the region better known and more easily accessible; they await exploration by many more people. Several hiking and biking trails and interest points have been identified and are currently being marked and signposted in the field. 

Staff members of the Regional Agency for Protected Areas have been trained in the identification of potential locations and in the installation and maintenance of soft tourism infrastructure. In order to support sustainable tourism in the area, the project partners are preparing a dedicated website, brochure and information panels (each in three languages: Albanian, Macedonian and English) that would promote carefully selected locations for the enjoyment of domestic, regional and international visitors.
Locations that are well worth visiting include the village of Alarup with its exciting nearby hiking trails. At its highest point of 2,287 metres above sea level, the mountain range of Mali i Thate offers rewarding views of the two lakes—Ohrid and Prespa—and the large settlements of Pogradec and Ohrid. From there one can enjoy views of the Prespa National Parks of Albania and Greece, and the mountain peaks of Galičica National Park, and even as far as Shebenik–Jabllanicë National Park in Albania and Pelister National Park in Macedonia.
In Pogradec the hill that towers above the western side of the city can serve as a starting point to get an impression of the stunning landscapes of the region. The hill is the location of the ruins of Pogradec Castle, which, if you look closely, are still to be seen on the hillside. A path to Pogradec Castle Hill, as it is known, can be found on the western edge of the town, and the climb to the top is well worth the effort, rewarding hikers with sweeping views across the city of Pogradec, Lake Ohrid and other landscapes. At the top of the hill, visitors are provided with information on the main locations that can be seen from there.

Twelve kilometres outside of Tushemisht is the traditional, picturesque mountain village of Peshkëpi. You can follow a marked trail, either by mountain bike or on foot. Here, you’ll find an ancient church, surrounded by small streets shaded by canopies of vines. The route to Peshkëpi passes through a diverse landscape, passing well-groomed local farms and friendly roadside produce stalls, making the journey half the fun.
Another gem for history and nature enthusiasts is the small village of Lin. Located on a hilly peninsula, Lin boasts a stunning coastline, rich cultural values and delicious local cuisine. A 5-km-long walking trail circles the entire peninsula. The main trail hugs the shoreline and goes directly into the village, passing picturesque lakeshore gardens that show the traditional land use in the region. Several smaller trails lead to the top of the peninsula, offering 360-degree views of the lake and mountains. Each path leads to a different adventure—a hidden church, a derelict bunker, mountainside vineyards, and more.

Farther away from the concentrated settlements near Lake Ohrid sits a distinct natural phenomenon called Guri i Kamjes. This unusual rock formation is perched atop a ridge deep in the hinterland, between the villages of Dardhas and Osnat. Guri i Kamjes, offering panoramic views that reach as far as Lake Ohrid, and even farther in the other direction. The journey is as rewarding as the destination itself, taking you through a wide variety of farmland, villages and natural landscapes.

Many high perches and secluded trails are easily within walking distance of the region’s urban centres, while others require a short car trip or cycle ride. While Lake Ohrid’s hinterland offers endless opportunities for exploration, many trails and roads are still unmarked. Before embarking on a trip, step into the RAPA information centre in Tushemisht where you will find maps and suggestions for your trip, and, once started, be prepared to ask locals for advice, and be sure to take along enough food and water.


Shqip

Shenjimi i shtigjeve në rajonin e Liqenit të Ohrit  

Rajoni i Liqenit të Ohrit ka vlera të jashtëzakonshme natyrore dhe kulturore. Nga malet e thepisura, te ujërat e qetë dhe të pastër të liqenit, gjithë rajoni ofron një peisazh mahnitës, dhe potencial për aventura të jashtëzakonshme. Pasuria dhe diversiteti eksplorohen më ngadalë dhe më në thellësi të këtij rajoni.
Projekti i Liqenit të Ohrit, aktualisht po bashkëpunon me partnerë dhe grupe lokale të interesit, me qëllimin për t’i bërë më të njohura gjithë mrekullitë e rajonit, por dhe më të arritshme për njerëzit. Këto zona tashmë presin të eksplorohen nga shumë turistë. Disa shtigje për ngjitje dhe për të ngarë biçikletën dhe disa zona me interes janë identifikuar dhe tashmë janë shenjuar, duke u vendosur dhe tabela në këtë zonë. Anëtarët e stafit të Agjencisë Rajonale të Zonave të Mbrojtura, janë trajnuar për identifikimin e zonave potenciale dhe për instalimin dhe ruajtjen e infrastrukturës për turizëm që respekton ambjentin. Në mënyrë që të mbështetet turizmi i qëndrueshëm në zonë, partnerët e projektit po përgatisin një faqe interneti të dedikuar, broshurë dhe panele informacioni (të gjitha në tre gjuhë: shqip, maqedonisht dhe anglisht), të cilat do të promovojnë me kujdes gjithë zonat e përzgjedhura për kënaqësinë e vizitorëve vendas, rajonalë dhe ndërkombëtare.
Vendet e shenjuara ia vlejnë të vizitohen, përfshi fshatin Alarub me shtigjet e tij të afërta mjaft argëtuese.
Në pikën më të lartë të tij, 2287 metra mbi nivelin e detit, vargmalet e Malit të Thatë ofrojnë pamje shpërblyese të dy liqeneve: Ohri dhe Prespa dhe vendbanimet gjigande të Pogradecit dhe Ohrit. Nga këtej ju mund të shijoni pamjet e Parqeve Kombëtare të Prespës në Shqipëri dhe në Greqi, si dhe pikat më të larta malore të Parkut Kombëtar të malit Galicica, dhe madje deri larg majat e parkut kombëtar të Shebenik-Jabllanicë në Shqipëri dhe Parkut Kombëtar Pelister në Maqedoni.
Në Pogradec kodra që ngrihet mbi pjesën perëndimore të qytetit mund të shërbejë si një pikë fillimi për të marrë emocionet e peisazhit mahnitës të këtij rajoni. Kodra është vendodhja e Kalasë së Pogradecit, e cila, rrënojat e së cilës nëse I shihni me kujdes, duken gjatë gjithë anës së kodrës. Një shteg për në kodrën e Kalasë së Pogradecit, siç njihet, mund të gjendet në pjesën perëndimore të qytetit, dhe përpjekja për t’u ngjitur në majë të saj ju shpërblehet me pamjen e plotë të gjithë qytetit të Pogradecit, Liqenit të Ohrit dhe peisazheve të tjera përreth. Në majë të kodrës, vizitorët mund të marrin informacion për vendet e tjera që mund të shihen prej këtej. 
12 km jashtë Tushemishtit, është fshati malor tradicional piktoresk Peshkëpi. Ndiqni shtegun e shenjuar, dhe mund të shkoni atje si me biçikletë por dhe në këmbë. Këtu gjendet një kishë antike, e rrethuar nga rrugë të vogla, ku bëjnë hije vreshtat e rrushit. Rruga për në Peshkëpi kalon përmes një peisazhi divers, duke përshkuar fermat e zonës të ujdisura bukur dhe kioskat e vogla në anë të rrugës, të cilat e bëjnë udhëtimin shumë argëtues.
Një tjetër mrekulli për historianët dhe entuziastët e natyrës është padyshim fshati i vogël Lin. I ndodhur në gadishullin kodrinor, Lin shfaq një vijë bregujore mahnitëse, një vend I pasur me vlera kutlurore dhe kuzhinë tradicionale të shijshme. 
Një shteg për udhëtaret prej 5 km rrethon gjithë gadishullin. Ky shteg kalon përmes vijës bregujore dhe shkon direkt në brëndësi të fshatit, duke kaluar kopshtet piktoreske buzë liqenit që tregojnë dhe mënyrën tradicionale të punimit të tokës në këtë rajon. Disa shtigje të vogla ju çojnë në majë të gadishullit duke ju ofruar një pamje 360 gradë të liqenit dhe maleve. Çdo rrugicë të çon në aventura të ndryshme- diku një kishë e fshehur, një bunker i rrënuar, vreshta gjatë gjithë kodrës dhe më shumë se kaq.
Pak më tutje vendbanimeve të përqendruara pranë Liqenit të Ohrit, qëndron një fenomen i dukshëm natyror që quhet Guri i Kamjes. Ky formacion i pazakontë shkëmbor është i vendosur në një majë të lartë që zbret thellë në fushë në dy fshatra Dardhë dhe Osnat. Guri i Kamjes ofron pamje panoramike që arrijnë më tej Liqenit të Ohrit dhe akoma më larg në anën tjetër të tij. Udhëtimi është po aq mahitës sa vetë ky destinacion, duke kaluar në lloje të ndryshme fermash, fshatrash dhe peisazhesh natyrore. Shumë pika të larta dhe shtigje të vetmuara janë lehtësisht të arritshme si distancë nisur nga zonat urbane të rajonit, ndërsa disa të tjera kërkojnë tipe të veçanta makinash ose udhëtim me biçikletë. Edhe pse e gjithë zona e Liqenit të Ohrit, ofron mundësi pa fund për eksplorim, kanë mbetur ende shumë shtigje dhe rrugë ende të pa shenjuara e pa tabela. Përpara se të niseni për një udhëtim, kaloni njëherë nga qendra e informacionit RAPA në Tushemisht ku mund të gjeni harta dhe sugjerime për udhëtimin tuaj, dhe sapo ta filloni, mos nguroni të pyesni për këshilla banorët lokalë, si dhe të jeni të funizuar mirë me ujë dhe ushqim të mjaftueshëm.

Monday, October 9, 2017

Exploring forgotten Macedonia- The Week Magazine

The US weekly Magazine "The Week" dedicated  an article to Macedonia considering it a dream vacation, inviting its readers to visit this place. 
The article was published on 21th of September with the title: Exploring forgotten Macedonia. "No crowds, no pressure to leave — Europe just doesn't get any better than this", writes the Week, describing Ohrid city and the quiet restaurant and bars around Lake Ohrid, a Unesco World Heritage. 

Read the full article: 

Macedonia is one of Europe's best-kept secrets, said Margo Pfeiff at the Los Angeles Times. Twenty-five years after it gained independence from Yugoslavia, the landlocked Balkan state remains a developing nation, its roads still plied by Soviet-era cars. But it's a safe, inexpensive place to visit, and "best of all," with tourism in its infancy, the country is still "charmingly unpretentious and warmly welcoming." Earlier this year, I spent a week in this Vermont-size nation, hiking, kayaking, and biking across its "wildly mountainous" landscape. The journey afforded me a chance along the way to peer inside Macedonia's "exotic melting pot" of Eastern and Western cultures.
The capital city, Skopje, proved to be "a fascinating jumble of cultural experiences." Because a long history of invasions and occupations has littered the 2,500-year-old city with Roman, Byzantine, Ottoman, and Yugoslav architecture, "it was easy to stroll through the centuries." A new complex of government-backed neoclassical buildings is remaking a section of the city in faux grandeur, but on the outskirts of town, I found real history in a 2nd-century Roman ruin that stands in a field of red poppies. Later, after scaling Skopje Fortress' 6th-century walls, I browsed the Old Bazaar — instantly my favorite neighborhood. Lured on by the aromas of kebabs and sautéed leeks, I wandered happily past carpet shops and teahouses where locals had gathered to chat.

Later, joining a Macedonia Experience group tour, I hiked into nearby Matka Canyon. We stopped at an exquisite monastery filled with frescoes before venturing into Vrelo, one of the canyon's 10 caves. In Ohrid, a small lakeside city that's one of Europe's oldest settlements, I poked around the maze-like Old Town, a UNESCO World Heritage site. There, I came upon a Roman amphitheater that now features summer concerts instead of gladiator fights. When the sun set, I walked to Ohrid Lake, where purple jacaranda trees line the turquoise shore. At a family restaurant built out over the lake, I savored a dinner of grilled trout as the water "splashed gently beneath the planks under my feet" and music drifted from another café. "No crowds, no pressure to leave — Europe just doesn't get any better than this."